The Utter Void

Είναι κανείς εδώ;

2012-01-09T19:06:00.003+02:00

Πάει, πραγματικά, πάρα πολύς καιρός από τότε που τα είπαμε για τελευταία φορά. Η αλήθεια είναι πως ούτε καν κοίταξα την ημερομηνία της τελευταίας αναρτήσεως μου, αλλά δε με νοιάζει κιόλας για να το κάνω.

Το μόνο που θέλω είναι να δω, πόσοι από τους...παλιόφιλους βρίσκονται ακόμα εδώ. Τα υπόλοιπα την άλλη φορά.

Ποιοι είστε λοιπόν ακόμα εδώ; Θα περιμένω...

Ν.

2011-05-24T23:31:00.003+03:00

"...Μου χες πει κάποια βραδιά σε ένα καράβι της γραμμής, ότι η αγάπη είναι μια μάγισσα που καίει τα σκουπίδια της ψυχής μου και αστράφτει όλο το πέλαγος μπροστά της, μα όταν πάω να την αγγίξω βρίσκω μόνο τη σκιά της..."

Χρόνια πολλά!

2011-05-08T13:17:00.000+03:00

Don't you know, you've got your Daddy's eyes?

2011-04-26T14:52:00.003+03:00

. . . Daddy was an alcoholic.
.
.
.
.
.

Tonight, if you go away...

2011-04-25T19:25:00.003+03:00

Οι αλήθειες είναι καλά κρυμμένες μέσα μας. Δε φανερώνονται και τόσο εύκολα. Απλά πώς να στο πω, έχει έρθει κιόλας αυτή η εποχή που ποτέ δε θα μπορέσω να αγκαλιάσω, ποτέ δε θα συνηθίσω…και να, με πέτυχε πάλι στη μέση… Κι εσύ να μην έχεις καταλάβει τίποτα…τίποτα να μην έχεις καταλάβει.

2011-04-22T11:29:00.005+03:00

.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.

Mαζί με σένα που νοσταλγώ.

2011-04-18T20:07:00.004+03:00

"Κι όμως...ακόμα νιώθω ο πιο πλούσιος άνθρωπος πάνω σ'αυτή τη Γη..." Ν.

ΤO ΠΑΖΛ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ

Μερικές φορές τις νύχτες περνάς σε κλειστά κλαμπ της συμφοράς
νιώθεις πως είσαι ανασφαλής
σε κάθε κατάχρηση επιρρεπής
σπρώχνεις ανθρώπους για να περάσεις
και διώχνεις τις σκέψεις για να μην κλάψεις
αλήθεια, πώς είναι μια καρδιά από γυαλί
και κάποιος που χάνεται από στιγμή σε στιγμή
είμασταν ίδιο κι όμως έχεις αλλάξει
φαίνεται βαρετό μα τώρα πια δεν πειράζει
μιας και κάθε αγάπη σβήνει σα φλόγα
κι εσύ κρατάς ένα κερί μέσα στη μπόρα
ή ένα τιμόνι που στρίβει δεξιά κι αριστερά
στο σταυρό της Λένορμαν ή ένα κακόφημο σινεμά

Μια ζωή που κοστίζει κάθε μέρα πιο ακριβά
υλικά, ζωτικά, συναισθηματικά
και τώρα πάλι ένας σκύλος κόβει βόλτες εδώ
με κρύβει μια βιτρίνα κι ένα φορτηγό
και θέλω χίλια ακόμα χέρια να σου δείξω τι θέλω
και χίλια μάτια για να βρω αυτό που δεν ξέρω
τώρα που τα φώτα σε δείχνουν πιο ξένο
κι όλα σταματούν για να περάσει ένα τρένο
και το μόνο που θέλω είναι να κοιμηθώ
μαζί με σένα που νοσταλγώ
σφίγγοντας το σώμα σου στην αγκαλιά μου
ή να γίνω μια ακρίδα στα γόνατά σου
γιατί αισθάνομαι άσχημα όπως κι εκείνη την ημέρα
που διαλύθηκε το παζλ στον αέρα

Τι είναι μια ανάμνηση στ' αλήθεια;
μια μεγάλη σκιά που χάνεται στη νύχτα
εκεί είναι κάποιος που ποθούσε το θρόνο
κι από τότε που κάθησε αισθάνεται μόνος του
είναι ένα σημείο που για όλα φταίω εγώ
μια γάτα, ένας σκύλος κι ένα ορφανό μωρό
η δύναμη που αντλούμε απ' τα όνειρα
για να εξηγήσουμε παράξενα φαινόμενα
τον κοσμικό οργασμό και τα ψώνια που κάνουμε
αυτούς που μας πλησιάζουν κι αυτούς που μας αφήνουνε
στη μέση μιας πλατείας, στην άκρη ενός σταθμού
στο σταυρό του νότου ή στη θέση ενός αυγού
θα 'θελα να 'μουν πάνω σου κι όλα να μ' αρέσουν
να μου ψιθυρίζεις πως αυτές οι μέρες θα περάσουν
γιατί αισθάνομαι άσχημα όπως κι εκείνη την ημέρα
που διαλύθηκε το παζλ στον αέρα

Μα αυτή τη φορά ας γίνουμε κάτι...

2011-04-10T22:58:00.007+03:00

«Ξημερώματα Δευτέρας, 15 Φεβρουαρίου 2010. Έξω βρέχει...το μικρό δωμάτιο του ξενοδοχείου μας έχει αγκαλιάσει για τα καλά. Φυσάει και το μόνο που με νοιάζει είναι πως πέρασα 2 υπέροχες μέρες κοντά σου. Θα ήθελα πολύ να στο πω αυτή τη στιγμή, όμως, θα ήταν άδικο να διακόψω τον κ. Μορφέα από το έργο του...και το κάνει τόσο καλά ο πούστης, αν κρίνω από τη γαλήνη στο πρόσωπό σου. Εκεί στην άκρη του κρεβατιού, απόλαυση είναι να σε κοιτάζω. Η ανάσα σου τόσο ήρεμη και σταθερή, η καρδιά σου σχεδόν αθόρυβη, μάλλον δε σκέφτεσαι τίποτα. Είμαι πραγματικά ευτυχισμένος, σχεδόν κλαίω. Ξέρω πως όλο αυτό δε θα κρατήσει για πολύ...γιατί γαμώ την πουτάνα μου να είναι πάντα έτσι τα πράγματα; Απλά, γαμημένες μικρές στιγμούλες που μας κάνουν χαρούμενους.... Γνωρίζω πως όσο κι αν προσπαθείς να ξεχαστείς, ότι κατά βάθος, το μυαλό σου δεν είναι εδώ μαζί μου... Δε με νοιάζει τίποτα... Η γνωριμία μας με έκανε άλλον άνθρωπο. Καταρχάς, γνώρισα πιο καλά τον ίδιο μου τον εαυτό. Μεγάλη υπόθεση...Καθώς η βροχή δυναμώνει, λέω να βυθιστώ πιο πολύ μέσα στην αγκαλιά σου. Η θάλασσα από κάτω με νανουρίζει...Μακάρι να ένιωθες αυτό που υπάρχει μέσα μου. Βάζω ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια (*) και σε αγκαλιάζω».

Αυτά διάβασα στο χαρτάκι που βρήκα τυχαία, μετά από καιρό, μέσα στην τσέπη του μπουφάν.

Ν.

(*) Κωνσταντίνος Βήτα - Κορίτσια Καριέρας

Είσαι η εικόνα που διαλύθηκε μέσα μου
Ένα πρωινό που αρνήθηκα μέσα μου
Να κοιτάξω τον κόσμο με αποστροφή
Τότε κατάλαβα πως η ζωή είναι αυτή
Ένα δελφίνι στο απέραντο φως
Και συ στην άκρη του κρεβατιού γυμνός
Να κοιτάς απ' έξω την άκρη της πόλης
Μια κόκκινη στάμπα στα φύλλα της χλόης
Ό,τι είναι ωραίο με δένει μαζί σου
Μόνο η αγάπη με δένει μαζί σου...
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, κορίτσια καριέρας
Μικροπόλεμοι μίας αδυσώπητης σφαίρας
Συγκρούονται πάνω μας σ' οποιοδήποτε δρόμο
Σαν κτίρια εξαπλώνονται παντού στον κόσμο
Πάνω στο τζάμι βλέπω πως έχω αλλάξει
Ήταν ένα παιδί που είχε πετάξει
Απ' την πιο ψηλή κορυφή του κόσμου
Κι έφτασε τώρα στα μισά ενός δρόμου
Σε βλέπω τώρα να έρχεσαι μπρος μου...
Αυτή την φορά να μη μ' αφήσεις
Έπαιζες πάντα με σκοπό να με χτυπήσεις
Μα αυτή τη φορά ας γίνουμε κάτι
Δύο υποψήφιοι με ένα μάτι
Όπως η εικόνα που διαλύθηκε μέσα μου
Ένα πρωινό που αρνήθηκα μέσα μου
Να κοιτάξω τον κόσμο με αποστροφή
Τότε κατάλαβα πως η ζωή είναι αυτή...

Paint me a room...where I can dream...

2011-02-25T18:56:00.003+02:00

Kι όμως...υπάρχει, ακόμα, αρκετός χώρος σε αυτό το δωμάτιο, όσο κι αν ο αέρας λιγοστεύει...

Ν.

I have often told you stories...

2011-02-21T22:19:00.004+02:00

Μια..."θητεία" είν' η ζωή. Ζήσε τη, όπως εσύ γουστάρεις...Κανείς δε μπορεί να σε αναγκάσει να "μπεις μες στα παπούτσια του"...Το μέτρο είναι δικό σου, όπως και οι επιλογές...

Πιθανόν να βρέχει στα μάτια σου...

2011-02-18T22:15:00.003+02:00

"Σου είχα ορκιστεί πως θ' αλλάξει ο κόσμος
πως απ' το σπίτι σου μπροστά θα περάσει ένας δρόμος
που θα μας πάει στην αγάπη με οποιοδήποτε μέσο
μετά χωρίσαμε και είπα "ξέχασέ το"
πέρασε καιρός, βρήκα μια άλλη σχέση
ήρθε καλοκαίρι, χάθηκε σε ένα φέρι
ήταν ιριδισμοί ενός κρυστάλλινου κόσμου
απατηλά όνειρα, φωνές του δρόμου
χωρισμοί, σπίτια, μεγάλη ανεργία
είδαμε τόσους ηλίθιους σε τόσα γραφεία
αν η καρδιά μου είχε φωνή
θα έκανε "κρακ, κρακ" σα ρωγμή
κοιτάζω τα φύλλα να πέφτουν απ' τα δέντρα
από μια πινακοθήκη να φεύγουν τα έργα
επανάσταση, αγάπη, τέχνη, ζωή
για τι έψαχνα, πες μου, δε θυμάμαι τι
ήτανε νύχτα μόνο, πολύ αργά
σ' ένα σκοτεινό δρόμο σού έδινα φιλιά
εσύ έφυγες, εγώ είχα μείνει εκεί
μέχρι που έσπασε το χρώμα και ήρθε το πρωί

Κόπηκαν δέντρα, χτίσαν κτίρια
σταματήσαν όλα για να γίνουν μεγαθήρια
άδικοι πόλεμοι μες στα καλοκαίρια
χιλιάδες ψέματα. πλαστικά αστέρια
μου είπες για όλα αυτά που γυαλίζουν στο σκοτάδι
και στο σαλόνι σου μεταμορφώθηκες σε ψάρι
κι όλα τ' αθώα κορίτσια χάθηκαν εκείνο το βράδι
σ' ένα βαθύ αντίο
σ' ένα σκληρό χάδι
γιατί;
όταν κοιμάσαι γίνεσαι παιδί
χαρταετός, παλίρροια, ταξιδιάρικο πουλί
μπορείς να καθορίσεις τη ζωή με τη σκανδάλη
να πατήσεις σαν τσιγάρο ένα παραπάνω
μπορείς να πας όπου θες να βρεις ελευθερία
να πετάξεις τα λεφτά σου σε μια μεγάλη πλατεία
εσύ έφυγες, εγώ είχα μείνει εκεί
μέχρι που έσπασε το χρώμα και ήρθε το πρωί

εσύ έφυγες...
είναι ένα μεγάλο παιχνίδι...
δεν τελειώνει...
όχι απόψε...

πιθανόν να βρέχει στα μάτια σου

τα μεγάλα γυαλισμένα αυτοκίνητα
περιμένουν τ' αφεντικά τους
ακόμα κι αυτή σ' αυτή τη γωνία
αυτόν περιμένει
με θέλει στο στόμα της μαζί με τα λεφτά μου
για να ξεμπερδέψει οριστικά
περιμένει
σαν αστέρι στο δρόμο
ένα φιλί
μία πετρελαιοπηγή φλέγεται μέχρι τον ουρανό
πιθανόν να βρέχει στα μάτια σου
πού είναι;
πού κοιτάς;
πού είσαι;..."

R.I.P. Gary Moore

2011-02-08T21:46:00.003+02:00

"Empty rooms,
where we learn to live without love..."

Όταν η απώλεια γίνει...συνήθεια

2011-01-15T18:42:00.002+02:00

Μια άρρωστη κραυγή.

For the next time, you'll pretend...

2010-11-05T03:44:00.002+02:00

*I'm a stranger in the morning
You don't remember
You don't want to remember me
Everything was sweet before the sunrise was it a dream ?
Did you really love me ?
All the day i wonder with the
Memory of your face , waiting
For the next time you'll pretend to
Be mine, be mine
Was it real ?
Finally you remind me
It's a new day, now the dream is over
I'm half asleep and i don't feel like waking
Waiting endlessly for you to be mine
All the day i wonder with the
Memory of your face , waiting
For the next time you'll pretend to
Be mine, be mine*

Music/Lyrics: The Spherical Minds

9958 μέρες

2010-11-04T15:46:00.002+02:00

«Όταν μεγαλώσεις θα με θυμηθείς. Τα εγγόνια σου θα σε βρίζουν και εσύ δε θα φέρνεις και πολλές αντιρρήσεις… θα κατεβάζεις κεφάλι, χωρίς δισταγμό. Δε μπορείς να κάνεις κι αλλιώς. Κι εσύ φέρθηκες στη γιαγιά σου με τον πιο άσχημο – ανέντιμο – χυδαίο τρόπο. Γιατί; Δεν τρέχω κάθε μέρα από τότε που γεννήθηκες; Για εσένα…να μη σου λείψει τίποτα. Μόνο όταν φύγω θα το καταλάβεις…»

Μόνο τότε ο άνθρωπος καταλαβαίνει. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, τίποτα δεν υπολογίζει. Όλα φαίνονται πιο καθαρά τώρα, κι ας μην ήρθε εκείνη η στιγμή. Πάντα ήσουν δίπλα μου. Πιο πολύ και από μάνα…Δε με άφησες, αλλά ούτε εγώ σε άφησα(πρέπει να το παραδεχθείς) . Μαζί τα περάσαμε όλα κι έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό, στο ατελείωτο πέρα δώθε της ζωής. Αν θες όμως, άκου και αυτό:

Σ’ αγαπώ πολύ, αυτή είναι η αλήθεια, αλλά ποτέ δε στο ‘χω πει. Τί περιμένω άραγε; Το μυαλό δε βοηθάει τούτη την ώρα. Δεν ξέρω, βέβαια, αν ήθελες να το ακούσεις κιόλας. Δεν έχει σημασία. Το νιώθω. Μεγάλα λόγια δεν έχουν θέση εδώ. Ό,τι βγαίνει από την καρδιά είναι και παντοτινό. Έχε μου εμπιστοσύνη.

Συγγνώμη…

N.

You can find me also in: http://cynicaldiaries.blogspot.com/

Συμβιβασμός

2010-10-18T17:50:00.004+03:00

Το κακό δεν περιέχεται σ' αυτό που μπαίνει από το στόμα του ανθρώπου, αλλά σ' αυτό που βγαίνει από εκεί. (Ο Αλχημιστής)

Ποτέ, μα ποτέ μη δώσετε σημασία σε τέτοιες λέξεις. Δεν είναι «αθώα» αυτά που μπορεί να μπαίνουν μέσα σας…(και χωρίς παρεξήγηση δε με απασχολεί ο τρόπος εισχώρησης) Μη σας ξεγελάσει κανείς με τέτοιες…αηδίες. Ο τόπος που ζούμε είναι βρώμικος –ακόμα και ένα πράγμα, για το οποίο «καυχιόντουσαν» οι «βρώμικοι» κάτοικοί του, για την «καθαρότητά» του, ο ουρανός, τους τα χαλάει τελευταία. Η φύση τιμωρεί και ξέρει να κρίνει καλύτερα. Γι’ αυτό , μην πολυσκοτίζεστε…

Κάποτε μου είχαν πει πως όλα αυτά που ζω, δε θα μπορέσουν ποτέ να αγγίξουν εκείνα που ονειρεύτηκα. Όσο και αν προσπαθήσω, όσο κι αν το ζορίσω, ακόμα και στις μύτες να πατήσω, δε θα φτάσω ποτέ εκεί. Κι αν κάποια στιγμή, ζαλισμένος και έχοντας παρασυρθεί από το -άρρωστο μέχρι αηδίας- μυαλό μου(στην ουσία είναι φορές που το σιχαίνομαι, θέλω να το ξεφορτωθώ, μακάρι να γινόταν, δηλαδή, να το κρατήσω για μια φορά στα χέρια μου και να το κάνω εγώ ό,τι θέλω και όχι το αντίθετο) αναφώνησα : «Ναι ρε μαλάκες, σας γάμησα, εγώ είμαι εδώ κι εσείς στο διάολο», δεν κράτησε παρά μόνο για «κάποια στιγμή».

Ε, ναι λοιπόν…αυτές οι «κάποιες στιγμές» είναι που μας κρατάνε όρθιους. Μπορεί να ακούγεται πολύ κλισέ, όμως πόσες φορές δεν ακολουθούμε αυτά τα κλισέ; Ντρεπόμαστε για αυτά, μόνο και μόνο επειδή είναι κλισέ…Κατά βάθος δε μπορούμε να τα αποφύγουμε…δεν υπάρχει άλλη διέξοδος… Ή μήπως όλα είναι δικαιολογία, για αυτά που αφήνουμε πίσω; Kι αν οι άλλοι δρόμοι, εκείνοι που δε διαλέξαμε, μας οδηγούσαν σωστά; Είναι φρικτή, η διαπίστωση του συμβιβασμού…

Ν.

*You can find me also in: http://cynicaldiaries.blogspot.com

2010-10-01T03:32:00.002+03:00

I think I should speak now (Why won't you talk to me)
But I can't seem to speak now (You never talk to me)
My words won't come out right (What are you thinking)
I feel like I'm drowning (What are you feeling)
I'm feeling weak now (Why won't you talk to me)
But I can't show my weakness (You never talk to me)
I sometimes wonder (What are you thinking)
Where do we go from here (What are you feeling)

[Pink Floyd]

And when the sun cools . . .

2010-09-30T23:23:00.003+03:00

"...And when your heart bleeds
For a love that's dead like me
That's when I come back, when I come back to you..."

Α Simple Mistake

2010-09-13T17:29:00.005+03:00

Για έναν άνθρωπο που σημαίνει πολλά για μένα και άλλαξε τη ζωή μου για πάντα. ΕΣΕΝΑ («Άφησέ με να έρθω μαζί σου»)

Είναι στιγμές που νομίζω πως δεν πάει άλλο. Στιγμές που λέω ότι πραγματικά δεν υπάρχω. Όμως, αργά ή γρήγορα , καταλαβαίνω πως δεν είμαι εγώ ο πλέον αρμόδιος που μπορεί να το κρίνει αυτό. Οι μέρες περνάνε χωρίς να το καταλάβω. Δε με αγγίζουν πια. Νιώθω ένας απλός παρατηρητής. Άλλος ένας «περίεργος» που περνούσε τυχαία από τον «τόπο του ατυχήματος»…

Ο κόσμος άρχισε να κρυώνει ξανά. Ο ουρανός σκοτεινιάζει πιο γρήγορα. Κάτι με πληγώνει. Τα μάτια δακρύζουν πιο εύκολα. Γίνονται ένα με τη βροχή. Δεν υπάρχεις. Στα όνειρα βρίσκω πια αυτό που θέλω. Όμως και ο ύπνος, δύσκολα έρχεται. Η μουσική χάνει σιγά σιγά και αυτή το νόημά της. Δε μπορεί να με αγγίξει. Όχι. Είναι δύσκολο. Το νόημα βρίσκεται μαζί σου. Το φυλάς καλά κρυμμένο. Είναι η εποχή που κρύβεσαι καλά. Τα λάθη μου με ακολουθούν. Σε κρύβουν ακόμα πιο βαθιά στην ψυχή σου. Η ενέργειά σου , επίσης, κοντά μου. Δε με άφησε στιγμή μονάχο.

Δε μίλησα όταν έπρεπε. ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ. Μίλησα εκεί που δεν έπρεπε. ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ. Άκουσες λάθος ανθρώπους. ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ που το επέτρεψα. Τώρα ξέρω, όμως ίσως είναι πλέον αργά. Έχω μάθει να δέχομαι τις συνέπειες των πράξεων μου. Δεν υπάρχει…άφεση αμαρτιών.

Κι όμως, και τί δε θα έδινα για να δω τα μάτια σου, αυτή τη στιγμή! Ακολουθήσαμε πλέον διαφορετικούς δρόμους, πραγματικά, όμως, είναι φορές που σε έχω τόσο πολύ ανάγκη! Έτσι με έκανες. Μπήκες μέσα και δεν ξαναβγαίνεις. Δεν έχω αγαπήσει άνθρωπο με αυτόν τον τρόπο. Και είναι τόσο αληθινό…όχι…δε μπορεί να κάνω ΛΑΘΟΣ και σε αυτό… (Μακάρι να με άκουγες μια φορά…)

Ν.

"...Time can be the answer, take a chance or lose it all
It's a simple mistake to make, to create love and to fall..." (Anathema)

2010-08-02T13:15:00.001+03:00

Μπορείς να δεις καθαρά τώρα απ' αυτό το λόφο

ένα τετράγωνο αυτού του κόσμου

ένα αεροπλάνο στο χλωμό ουρανό.

Θέλω να φυλάξω αυτές τις εικόνες,

αυτές τις λέξεις μέσα σου... (σΝ)

Ένα κλεμένο ποδήλατο

2010-07-20T22:24:00.003+03:00

*Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο*
γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι
κι από ένα σημείο τής Γης αυτός ο ήλιος θ' ανατέλλει
πιο όμορφος από ποτέ, σα στρογγυλό χρυσάφι
θα λάμψει στο βλέμμα σου σα μεγάλο διαμάντι

Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι
περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι
γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο
είναι πιο έντιμα απ' αυτά που μας πλασάρει ο νόμος
ο νόμος μιας εταιρίας, ο νόμος μιας πολιτείας
Η χώρα μου είναι αποικία μιας πιο μεγάλης αποικίας

Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι
να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι
Να 'χα μια θάλασσα έξω απ' το σπίτι μου
κι όποτε βρέχει να πετάω απ' το μπαλκόνι μου
κρατώντας το χέρι σου για πάντα
στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες
Κι όπως συγκρούεται ένα αεροπλάνο στο μυαλό μου
να γίνει το σώμα σου ένα με το δικό μου
Πες μου, πες μου, τι σκέφτεσαι για μένα
όταν τα σώματά μας στέκουν σταυρωμένα
κι από ένα σημείο της Γης αυτός ο ήλιος ανατέλλει
Κάποιος τότε σ' ένα στόχο σημαδεύει

Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες σου κι όλα τα πλαστικά όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

*Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο*
Ίσως βρούμε ένα σπίτι για να μείνουμε
ένα τόπο να ζήσουμε και να πεθάνουμε
μιλώντας σε κάποιον που έχει πεθάνει
σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι
ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση
προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου
στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου

Φύλαξε τις εικόνες κι όλα όσα πιστεύεις
στο βιβλίο των ματιών σου είναι όλα αυτά που θέλεις
Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Μουσική/Στίχοι: ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ

2010-07-20T02:16:00.001+03:00

Angels... they never existed

My belief is not enough twisted
to hold up such religious characters.

What were you thinking of?

[Timothy Findley]

Αντί...δώρου

2010-07-10T04:11:00.003+03:00

Είναι η μέρα που θα ήθελα να είμαι τόσο πολύ κοντά σου. Κι όμως…στην πραγματικότητα δεν αισθάνομαι καθόλου μακριά. Δε μπορώ να το εξηγήσω. Έχω νιώσει πολλές φορές πως αυτά που θέλω να σου πω, είναι πολύ φτωχά μπροστά σε εκείνα που πραγματικά υπάρχουν μέσα μου και είναι απλά…δικά σου. Είναι φυλαγμένα εκεί και, πίστεψε με, εκεί θα μείνουν. Κανείς δε μπορεί πια να αγγίξει αυτή τη μεριά της ψυχής μου. Πώς το κατάφερες αυτό;; Με τον πιο απλό και φυσικό τρόπο.

Aπ’ την αρχή ήξερα πως όλα θα ήταν τόσο δύσκολα. Μου το ‘χες πει. Όμως κάτι με τραβούσε όλο και πιο πολύ κοντά σου. Δεν τα παράτησα ούτε δευτερόλεπτο. Έμεινα εδώ…και κέρδισα. Στιγμές, οι οποίες αξίζουν…μια ζωή! Kαι θα καταλάβεις πως ό,τι μένει αληθινό κρατάει όντως μια ζωή.

Δε θα το κουράσω, γιατί , όπως είπαμε η σημερινή ημέρα είναι μοναχά ΔΙΚΗ ΣΟΥ.

«Εύχομαι να υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή σου, από εδώ και πέρα, οι οποίοι θα αισθάνονται όπως εγώ, αυτή τη στιγμή, για σένα». Για μένα θα ήταν η τέλεια ευχή…

Χρόνια πολλά ψυχή μου όμορφη!

Νίκος.

For the dark and heavy load...

2010-05-18T17:14:00.003+03:00

Τελικά η ζωή κάνει κύκλους. Δε μπορεί κανείς να το αποφύγει αυτό. Διάβαζα τις αναρτήσεις μου, πριν ένα χρόνο περίπου, και παρατήρησα πως η διάθεσή μου ήταν όπως ακριβώς τούτη τη στιγμή…απούσα. Οι λόγοι είναι διαφορετικοί, βέβαια, όμως οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα.

Θέλω να πιστεύω πως όλο αυτό θα αλλάξει πάλι. Και ναι, είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι εδώ ξανά. Ελπίζω να μη με ξεχάσατε…

Νίκος.

Muddy river of loneliness

Muddy river of loneliness
For the boredom of the road
With no sign of disrespect
For the dark and heavy load
For tomorrow
They made love upon the morning
To the beating sound of love
All her secrets disclosed
Laying in his arms
My lips won't let you

Muddy river of loneliness
For the boredom of the road
With no sign of disrespect
For the dark and heavy load

They made love upon the faithless morning
To the beating sound of love
All her secrets disclosed
Laying in his arms

Muddy river of loneliness
For the boredom of the road

Muddy river of loneliness
For the boredom of the road
My lips won't let you

music/lyrics: MIDNIGHT CHOIR

*(Αφιερωμένο στη Γ.)

December flower...

2009-12-21T05:22:00.003+02:00

Έχουν λιγοστέψει πλέον οι συναντήσεις μας...όμως δε χάθηκα...κάπου ανάμεσά σας βρίσκομαι κι εγώ...έχω πολλά κι ευχάριστα νέα στη ζωή μου...προτιμώ να μην τα αναφέρω, βέβαια γιατί τον τελευταίο καιρό, πολλοί είναι εκείνοι που έχουν παρεξηγήσει τα λόγια μου...σκεφτείτε καλύτερα πριν αρχίσετε να κρίνετε τους άλλους...δεν είστε και το κέντρο του κόσμου...

Το τραγούδι που προτίμησα να ανεβάσω σήμερα, είναι ένα από τα αγαπημένα μου και με γυρίζει χρόνια πίσω...σε εκείνα του σχολείου και σε άλλους "Δεκέμβρηδες"....πιο αθώους!

Enjoy!!!

N.

DECEMBER FLOWER

*...Towards the rich, archaic heavens, towards the lack diorama,
You are the artist and the texture
That plays with the mantle of the Earth.

When the bleakest of powders
Lie rooted to the starched stones,
And the roots that feed the peaking trees
Embrace the sleeping shores.

Archaic pearls of sleep and death,
The voice of December losing its breath.
And the floweryard of white and grey is haunted,
Is haunted.

White as the down of flaking snow,
The heroic emblems of life.

Green is the colour of my death,
As the winter-guise, I swoop towards the ground.
Green is the landscape of my sorrowfilled passing.

Archaic pearls of sleep and death,
the voice of December losing its breath.
And the floweryard of white and grey is haunted,
Is haunted.

White as the down of flaking snow,
the heroic emblems of life.

We are In Flames,
Towards the dead archaic heavens.
We are the mantle and the texture.

That alters the mantle of the Earth.
Archaic pearls of sleep and death,
The voice of December losing its breath.
And the floweryard of white and grey is haunted,
Is haunted.

White as the down of flaking snow,
The heroic emblems of life...*

music/lyrics: INFLAMES

Τα μπλουζ του…«Πρίγκιπα»

2009-12-06T20:35:00.003+02:00

Ήταν το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου 1990, όταν ο «πρίγκιπας» της ελληνικής «ροκ», έφευγε για τη «γειτονιά των Αγγέλων»

Jim Morrison, John Lenon, Rory Gallagher. Όλοι τους υπήρξαν καθοριστικές μορφές στη διαμόρφωση της παγκόσμιας «ροκ» μουσικής σκηνής. Στην Ελλάδα, βέβαια, μπορεί τα ονόματα που πέρασαν να μην έφταναν σε μέγεθος, τα προαναφερθέντα, όμως όλοι οι οπαδοί αυτής της σκηνής στη χώρα μας, δεν γίνεται να μην παραδεχτούν την τεράστια προσφορά του Παύλου Σιδηρόπουλου. Ο «Παυλάρας», όπως συνηθίζεται να αναφέρεται χαρακτηριστικά, ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανιψιός της Έλλης Αλεξίου. Από τους προγόνους του και μόνο, καταλαβαίνουμε πως η συνύπαρξη του «ρόκερ» και του «σκεπτικιστή» ήταν…επιτακτική μέσα του.

Η ιστορία ξεκινάει στις 27 Ιουλίου του 1948, σε μια γειτονιά της Κυψέλης, στην Αθήνα. Ο πατέρας του καταγόταν από τον Πόντο, ενώ η μάνα του από την Κρήτη. Η οικογένεια δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, οπότε ο Παύλος και η μικρότερη αδελφή του πέρασαν ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια. Ως μαθητής δεν υπήρξε και από τους πιο επιμελείς, όμως η εμφανής κλίση που είχε στα μαθηματικά, επιβεβαιώθηκε λίγα χρόνια αργότερα(τέλη της δεκαετίας του ’60), με την εισαγωγή του στην Μαθηματική Σχολή, της Θεσσαλονίκης.

Η τύχη τον έφερε να συγκατοικήσει με τον Βαγγέλη Γερμανό, ο οποίος ήδη είχε αρχίσει να ασχολείται με τη ροκ μουσική. Τα πρώτα «ροκ» ερεθίσματα του Παύλου, ήταν οι Animals, οι Beatles, οι Rolling Stones, ενώ επίσης άκουγε τους Έλληνες Charms και μετέπειτα τους MGC του Δημήτρη Πουλικάκου, μελλοντικού φίλου και συνεργάτη του. Στα χρόνια του ως φοιτητής, ο Σιδηρόπουλος ανέπτυξε χαρακτήρα αριστερής φιλοσοφίας και παρόλο που κρατούσε μία απόσταση από τα κοινά, ήταν αντίθετος με τον μη ξεσηκωμό των φοιτητών εναντίον της Δικτατορίας.

Από ένα σημείο και μετά , όμως, οι σπουδές έπαψαν να τον ενδιαφέρουν και αποφάσισε να αφοσιωθεί στη μουσική. Αφού γνωρίστηκε με τον Παντελή Δεληγιαννίδη, κιθαρίστα και πρώην μέλος των Olympians, έφυγαν για την Αθήνα, όπου μαζί δημιούργησαν το σχήμα «Δάμων και Φιντίας» και το 1970 κατάφεραν να κυκλοφορήσουν τα πρώτα τους κομμάτια από τη «ΛΥΡΑ». Το δισκάκι περιείχε τα κομμάτια «Ο κόσμος τους» και το «Ξέσπασμα» και χαρακτηρίστηκε, όσον αφορά τη μουσική αλλά και τους στίχους, πολύ προοδευτικός για τα…ελληνικά δεδομένα. Ένα χρόνο αργότερα, και ενώ η «ροκ» έχει αρχίσει να ανθίζει στη χώρα μας, στο ιστορικό «Κύτταρο» μαζί με ονόματα , όπως οι Socrates, Πουλικάκος, Γλέζου, Σαββόπουλος, οι «Δάμων και Φιντίας» ηχογραφούν ένα άλμπουμ σταθμό για την ελληνική ροκ μουσική, το «Ζωντανοί στο Κύτταρο», όπου ο Σιδηρόπουλος με τον Δεληγιαννίδη συμμετέχουν με τον «Γερο-Μαθιό».

Στο «Κύτταρο» γνωρίζονται και με τα «Μπουρμπούλια» που έπαιζαν με τον Σαββόπουλο. Το ντουέτο ενσωματώνεται με τα "Μπουρμπούλια" και το νέο σχήμα (Π.Σ., φωνή, Παντελής Δελληγιαννίδης,κιθάρα, Νίκος Τσιλογιάννης, ντραμς, Βασίλης Ντάλας, μπάσο) βγάζει ένα 7", το «Ο Ντάμης ο ληστής», το οποίο για το φόβο της λογοκρισίας το μετέτρεψαν σε «Ο Ντάμης ο σκληρός». Μαζί έμειναν από το 1972 ως το 1974. Κάτω από αντίξοες συνθήκες (οι αρχές της δικτατορίας τους χαρακτηρίζουν επικίνδυνους και απόβλητους) το σχήμα διαλύεται και τα «Μπουρμπούλια» ακολουθούν τον Διονύση Σαββόπουλο. Κατόπιν, ο Παύλος συνεργάστηκε με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, ως τραγουδιστής, στα έργα του «Οροπέδιο» και «Θεσσαλικός κύκλος».

Το 1976, μαζί με τους αδερφούς Σπυρόπουλους, ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ίδρυσε το γκρουπ «Σπυριδούλα». Με αυτό το σχήμα , ηχογράφησε τον σημαντικότερο, ίσως, δίσκο στην ιστορία του Ελληνικού ροκ, το «Φλου». Εδώ αξίζει να σημειώσουμε πως για τον δίσκο αυτό, ο Σιδηρόπουλος, δεν υπέγραψε συμβόλαιο, αλλά ένα…«χαρτί», στο οποίο έγραφε πως «αποποιούμαι πάσης οικονομικής απαιτήσεως από τον δίσκο» . Οι «Σπυριδούλα» υπέγραψαν συμβόλαιο εκτελεστού με ποσοστό 4% . Το σχήμα διαλύεται και αυτό με τη σειρά του, αφήνοντας πίσω του έναν ολοκληρωμένο «ροκ» ήχο και μια σειρά συναυλιών.

Το 1979 μαζί με τους Παπαντίνα, Νέστορα, Τζιμόπουλο (πρώην μέλη Μακεδονομάχων, IDOLS κ.α.) φτιάχνει το σχήμα «Εταιρία Καλλιτεχνών», το οποίο εκφράζεται με αγγλικό στίχο. Το συγκρότημα δεν κυκλοφορεί δίσκο. Ένα, όμως, τραγούδι από αυτήν την περίοδο, συμπεριλαμβάνεται στον κατοπινό δίσκο του Σιδηρόπουλου, με τίτλο «Zorba the freak» και πρόκειται για το τραγούδι «Clown».

Εκείνη την περίοδο, ο Παύλος, κάνει και την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος», όπου και ερμηνεύει τα τραγούδια του «soundtrack». Τον ίδιο καιρό πρωταγωνιστεί σε μία ακόμη ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου με τίτλο «Αλδεβαράν» , έχοντας συμπρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο και η οποία προβλήθηκε μόνο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Στην μικρή καριέρα του ως ηθοποιός , μπορούμε να λάβουμε υπόψη μας και μια τηλεοπτική εμφάνιση στο σήριαλ του Κώστα Φέρρη «Οικογένεια Ζαρντή» που προβλήθηκε από την ΕΡΤ-1.

Η συνεχής αλλαγή συνεργατών σταματάει το 1980, όταν ο Σιδηρόπουλος καταλήγει σε ένα σχήμα, το οποίο με λίγες αλλαγές παίζει μαζί του μέχρι το τέλος, τους «Απροσάρμοστους». Μαζί ηχογραφούν μια σειρά σημαντικών δίσκων και με μια συνεχή παρουσία μέσω ζωντανών εμφανίσεων, δημιουργούν τον μύθο ενός πραγματικού ελληνικού ροκ συγκροτήματος στο οποίο δε χωράνε οι ερασιτεχνισμοί. Το 1982 κυκλοφορούν το «Εν λευκώ», με αρκετές αναφορές στην εμπειρία του Παύλου με την ηρωίνη (για άλλη μια φορά αντιμετωπίζει προβλήματα λογοκρισίας, βέβαια, με τα τραγούδια «Η» και «Ανταργκράουντ με στράς» για προτροπή στη χρήση ναρκωτικών και «Υστατη στιγμή» για προσβολή της δημοσίας αιδούς).

Το 1985 κυκλοφορούν το «Zorba the freak», ένα δίσκο εμπλουτισμένο με το χιούμορ του Δημήτρη Πουλικάκου που έχει κάνει την παραγωγή και το οποίο ήρθε σε αντίθεση με τη μελαγχολία και την κατάθλιψη του προκατόχου του.

Το 1989 κυκλοφορεί το «Χωρίς μακιγιάζ», ένας δίσκος ηχογραφημένος ζωντανά στο «Μετρό». Τα τραγούδια αυτού του δίσκου το συγκρότημα τα έπαιζε τα προηγούμενα χρόνια στις ζωντανές του εμφανίσεις ( κυρίως στο An Club, στα Εξάρχεια, μόνιμο στέκι των τελευταίων χρόνων ). O δίσκος χαρακτηρίζεται από τα «blues» κομμάτια που πάνω στις στενές του φόρμες ο Παύλος Σιδηρόπουλος εκφράζεται με τον δικό του, μοναδικό, τρόπο.

Το τέλος…αλλά και η αρχή ενός μύθου

Το καλοκαίρι του 1990 ξαφνικά άρχισε να παραλύει το δεξί του χέρι. Οι γιατροί υπέθεταν πρόβλημα στα αγγεία, αλλά κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς είχε. Αυτή η ιστορία τον έριξε ψυχολογικά. Το φθινόπωρο το συγκρότημα άρχισε τις συνηθισμένες του εμφανίσεις στο Αn. Ο Παύλος εμφανιζόταν με το χέρι δεμένο.
Έχοντας αρκετά νέα τραγούδια (τα οποία σταδιακά παρουσίαζαν στο κοινό των συναυλιών) και μερικά παλιά ακυκλοφόρητα σε νέες ενορχηστρώσεις άρχισαν να ηχογραφούν το υλικό αυτό, ενώ συγχρόνως είχαν προγραμματίσει σειρά ζωντανών εμφανίσεων για το Δεκέμβριο.

6 Δεκεμβρίου του 1990. Ο Παύλος βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ναρκωτικών, στο σπίτι του. Το νέο συντάραξε όλους όσους τον ήξεραν, είτε προσωπικά, είτε μέσω των τραγουδιών του.

Το τέλος του ήταν αιφνίδιο, όμως το έργο του μεγάλο. Όσοι είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν έστω και μια φορά τον Σιδηρόπουλο «ζωντανά», γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται. Για τους νεώτερους( συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος) σίγουρα θα μείνει ένα απωθημένο. Κρίμα, όμως, για τον ίδιο τον Παύλο, ο οποίος δε πρόλαβε να δει όλα αυτά που πέτυχε, όσο ήταν στη ζωή.

Πληροφορίες πάρθηκαν από : http://cgi.di.uoa.gr/~bitsikas/Pavlos.html

R.I.P. Mr. Jan K. Barkved

2009-11-25T03:31:00.003+02:00

Καλημέρες σε όλους!

Πάει πολύς καιρός που έχω να γράψω κάτι προσωπικό εδώ, αλλά δε χάθηκα… Στο ίδιο τρένο δε βρισκόμαστε εξάλλου όλοι;;….τα ίδια δεν παρακολουθούμε να χάνονται προς τα πίσω, κοιτώντας επίμονα από τα παράθυρά του;; Αυτό που αλλάζει και διαφοροποιεί τον καθένα μας είναι η οπτική γωνία… Χμμ...ξέφυγα , όμως, αρκετά από το γεγονός , το οποίο με ώθησε να ξαναέρθω σε αυτά τα λημέρια…(ελπίζω να ξαναγίνω πιο τακτικός επισκέπτης)

Πριν λίγες μέρες έμαθα τυχαία, ψάχνοντας κάπου στο ίντερνετ πως ο κύριος Jan Kenneth Barkved δεν υπάρχει πια στη ζωή. Ο Jan ήταν ιδρυτικό μέλος των gothic rockers Elusive, τους οποίους είχα την τύχη να τους δω από κοντά πριν τρία χρόνια σε μια συναυλία τους στην Αθήνα και η είδηση του θανάτου του με ταρακούνησε…

Ο Barkved, γεννημένος στο Stavanger της Νορβηγίας, έγραψε τον επίλογο στις 27 Οκτωβρίου 2009, σε ηλικία μόλις 35 ετών, χτυπημένος από σοβαρή ασθένεια, ενώ μόλις 6 μήνες πριν, είχε ανακοινώσει την διάλυση της μεγάλης του αγάπης, των Elusive, γεμίζοντας θλίψη και απογοήτευση τους θαυμαστές του.

Αφού πέρασε για λίγο και από τους The Morendoes, ο Barkved είχε συμμετάσχει ως guest τραγουδιστής σε δίσκους των Sirenia, Tristania, Artifact, Forlorn, αλλά και των δικών μας The Illusion Fades.

The Circle never ends….

R.I.P.

All is lost but hope...

2009-11-19T16:46:00.004+02:00

*...We fell in love, with dust in our lids

And the pain of a severed soul

We lowered our heads and lifted our face

Placed our bodies in celebration

On the lips of a mutilated man

I carry the bones of a deformed child

And my own polluted breath

I speak the old man's words

In a persuasive eloquence

Bless the dust that hides

This unlamented head

On the crest of fire, our wings are burning

How glorious the pain

And the ways of God, shriek out of tune

All is lost but hope

On the crest of fire

Our wings are burning

To the wind's anthem

All is lost but hope...*

(music/lyrics): VIRGIN BLACK

«Το παιχνίδι του…σπιτονοικοκύρη»

2009-11-05T16:07:00.002+02:00

Πρόκειται, ίσως, για το δημοφιλέστερο επιτραπέζιο παιχνίδι στον κόσμο

Μπορεί , οι αδερφοί Πάρκερ από τη Μ. Βρετανία, να ήταν οι πρώτοι που κυκλοφόρησαν ευρέως τη Monopoly , στην παγκόσμια αγορά , με πρώτη εμφάνισή της στα ράφια των καταστημάτων, στις 5 Νοεμβρίου του 1935, όμως η ιστορία της αρχίζει παλιότερα.

Η αρχική ιδέα του παιχνιδιού σχεδιάστηκε από την Αμερικανίδα οικονομολόγο, Λάιζι Μάτζι, η οποία έλαβε και σχετικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1904. Η πρώτη ονομασία του ήταν «Το παιχνίδι του σπιτονοικοκύρη» και ο σκοπός του, να αποδείξει με έναν πολύ απλό τρόπο, ότι τα μισθώματα πλουτίζουν τους ιδιοκτήτες ακινήτων και κάνουν ακόμα…πιο φτωχούς τους ενοικιαστές.

Παρόλο που το παιχνίδι ήταν πολύ διασκεδαστικό, σε αυτήν την πρώιμη μορφή του δεν βγήκε στην παραγωγή πριν το 1910 στις Η.Π.Α., ενώ και στη Βρετανία κυκλοφόρησε τρία χρόνια αργότερα. Παράλληλα με αυτή, άρχισαν να μεταδίδονται και διάφορες άλλες αυτοσχέδιες εκδοχές του και με το πέρασμα του χρόνου, οι κανόνες άλλαξαν. Τα παιχνίδι μετονομάστηκε σε «Monopoly δημοπρασιών» και οι ονομασίες οδών και διαφόρων σημαντικών ακινήτων προσαρμόστηκαν ανάλογα με τον τόπο, όπου παιζόταν.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’20, το παιχνίδι λεγόταν, απλώς, Monopoly. Μια εκδοχή του – πολύ κοντά στη σημερινή- η οποία παιζόταν, τότε, στη Φιλαδέλφεια , πωλήθηκε από τον Τσάρλς Ντάροου στους αδελφούς Πάρκερ, οι οποίοι αποφάσισαν, να αγοράσουν τα δικαιώματα και από όλους όσους είχαν κατοχυρώσει τη δική τους εμπορική εκδοχή του παιχνιδιού. Έτσι, έγιναν οι μοναδικοί «πνευματικοί ιδιοκτήτες» του επιτραπέζιου.

Η Monopoly, σήμερα, κάτι παραπάνω από έναν αιώνα , μετά από την αρχική έμπνευση της Μάτζι, εξακολουθεί να είναι ένα από τα πιο αγαπημένα επιτραπέζια παιχνίδια. Έχει υπολογιστεί πως συνολικά έχει παιχτεί από 500 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, γεγονός που έχει καταγραφεί ως ρεκόρ στο βιβλίο Γκίνες.

Slipknot…γιατί έτσι τους αρέσει!!

2009-10-31T17:00:00.003+02:00

Στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, να παρακολουθούμε τις απέλπιδες προσπάθειες κάποιων…«αξιόλογων» ζωντανών εκπομπών, να προωθήσουν τραγουδιστές , οι οποία κατά τη γνώμη τους θα έχουν μια…«λαμπρή» καριέρα, στην «πολυδιάστατη» εγχώρια μουσική σκηνή.

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας, στην Αμερική προτιμούν να ξεπεράσουν τα όρια και τα κλισέ! Έτσι, φιλοξενούν στις εκπομπές τους, ζωντανά, συγκροτήματα, τα οποία, θα έβαζαν σε…μπελάδες το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο της Ελλάδας!

Για του λόγου το αληθές, σε δυο από τις δημοφιλέστερες εκπομπές της Αμερικανικής τηλεόρασης , στο «Jimmy Kimmel Live» του «ABC» και στο «The Tonight Show with Conan O'Brien» που προβάλλεται στο «NBC» , εμφανίστηκαν ζωντανά το βράδυ της Παρασκευής οι Slipknot και οι Alice In Chains , αντίστοιχα!!

Δεν έχουν καθόλου μουσικό γούστο, τελικά, αυτοί οι Αμερικάνοι!!

N.

«Angie»: Για ποια χτυπά η…καμπάνα;

2009-10-20T16:58:00.003+03:00

aek365.gr

Στις 20 Οκτωβρίου του 1973, οι Rolling Stones «σκαρφαλώνουν» για έβδομη φορά στην καριέρα τους, στο Νο1 των αμερικανικών charts με το τραγούδι τους «Angie», κομμάτι το οποίο, οι…«κακές γλώσσες» θέλουν να το έχει γράψει ο Τζάγκερ, για τη γυναίκα του Ντέιβιντ Μπόουι.

Το «Angie» ηχογραφήθηκε μέσα σε δύο μήνες( Νοέμβρη-Δεκέμβρη του 1972) και η μουσική ανήκει στον Κιθ Ρίτσαρντς, ενώ οι στίχοι στον Μικ Τζάγκερ. Είναι το τραγούδι , το οποίο ξεχώρισε από το άλμπουμ τους «Goat’s Head Soup»(1973) και σήμανε τη στροφή των «κακών παιδιών» του ροκ εντ ρολ προς ένα πιο…εμπορικό προφίλ. Κυκλοφόρησε ως σινγκλ στις 17 Αυγούστου 1973 και ανέβηκε στο Nο1 του αμερικανικού πίνακα επιτυχιών στις 20 Οκτωβρίου 1973, ενώ η πορεία του στο αντίστοιχο βρετανικό, σταμάτησε μέχρι το Νο5. Η μελαγχολική , αυτή , μπαλάντα για έναν έρωτα που «έσβησε»…πρόωρα, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συνθετικού ντουέτου των Τζάγκερ/Ρίτσαρντς, με διαχρονικό χαρακτήρα.

Ποια είναι, όμως, η…περιβόητη Άντζι του Μικ Τζάγκερ;

Οι φήμες και οι ερμηνείες που κυκλοφορούν γι’ αυτό το θέμα είναι πολλές. Η πιο… «πιπεράτη» από αυτές κάνει λόγο, ότι μπορεί να είναι η Άντζελα, η τότε γυναίκα του…κολλητού του, Ντέιβιντ Μπόουι, με την οποία ο Τζάγκερ διατηρούσε σχέση. Άλλη εκδοχή υποστηρίζει, ότι το κομμάτι αναφέρεται στον επεισοδιακό χωρισμό του τραγουδιστή των Rolling Stones με τη Μαριάν Φέιθφουλ που συνέβη το 1969. Όμως, από την άλλη μεριά η Άντζι θα μπορούσε να είναι η «αιώνια» φιλενάδα του Κιθ Ρίτσαρντς, Ανίτα Πάλενμπεργκ ή ο καρπός του έρωτά τους, η μικρή Άντζελα, εκδοχή , η οποία φαίνεται να είναι και η πιο…πειστική!

Πάντως, όποια περίπτωση και αν εκλάβει κάποιος ως αληθινή, το «Angie» δεν έχει σταματήσει όλα αυτά τα χρόνια να είναι ένα από τα δημοφιλέστερα και τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια σε όλο τον πλανήτη, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι του ρεπερτορίου του συγκροτήματος.

Μάλιστα, το τραγούδι επανήλθε στο προσκήνιο το φθινόπωρο του 2005, όταν και χρησιμοποιήθηκε στην προεκλογική εκστρατεία της Άγκελα Μέρκελ, η οποία διεκδικούσε την κανγκελαρία της Γερμανίας, ως υποψήφια του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος.

Angie

Angie, Angie, when will those clouds all disappear?
Angie, Angie, where will it lead us from here?
With no loving in our souls and no money in our coats
You can't say we're satisfied
But Angie, Angie, you can't say we never tried
Angie, you're beautiful, but ain't it time we said good-bye?
Angie, I still love you, remember all those nights we cried?
All the dreams we held so close seemed to all go up in smoke
Let me whisper in your ear:
Angie, Angie, where will it lead us from here?

Oh, Angie, don't you weep, all your kisses still taste sweet
I hate that sadness in your eyes
But Angie, Angie, ain't it time we said good-bye?
With no loving in our souls and no money in our coats
You can't say we're satisfied
But Angie, I still love you, baby
Ev'rywhere I look I see your eyes
There ain't a woman that comes close to you
Come on Baby, dry your eyes
But Angie, Angie, ain't it good to be alive?
Angie, Angie, they can't say we never tried

Christopher Michael Oliva : 1963-1993 (R.I.P.)

2009-10-17T18:01:00.002+03:00

aek365.gr

Ήταν μια μέρα σαν και αυτή, πριν 16, ακριβώς, χρόνια όταν ο «θρυλικός» κιθαρίστας των Savatage «περνούσε» στην αιωνιότητα, σε ηλικία μόλις 30 ετών

Ο Κρις Ολίβα γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1963 στο Πόμπτον Πλέινς του Νιου Τζέρσεϊ. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά των Ολίβα και γνωστός ως ο «κλαψιάρης» της οικογένειας. Είχε δύο μεγαλύτερους αδερφούς, τον Τόνι και τον Τζον, και επίσης, μια μεγαλύτερη αδελφή, τη Τζόαν.

Παιδικά χρόνια…

Σύμφωνα με τους γονείς του, ο Κρις ήταν ένα «κακομαθημένο» παιδί και ό,τι ζητούσε…το είχε στο χέρι. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα ενός ατυχήματος που του συνέβη όταν ήταν τριών χρονών. Μια μέρα, όταν ο πατέρας του έφυγε για δουλειά, ο μικρός Κρις πήγε για ψάρεμα με το θείο του. Για κακή του τύχη , όμως, ο θείος του τον έχασε ξαφνικά και εκείνος έπεσε μέσα στο νερό. Μετά από λίγη ώρα, ο πατέρας του τον βρήκε να επιπλέει, και παρόλο που ήταν ανάπηρος, κατάφερε να τον τραβήξει εκτός. Από εκείνο το σημείο και μετά, ένας ιδιαίτερος δεσμός αναπτύχθηκε μεταξύ του Κρις και του πατέρα του. Το 1973, η οικογένεια μετακόμισε στο Εσκοντίντο της Καλιφόρνια. Εκεί ο Κρις, άρχισε να «ξοδεύει» πολύ χρόνο με τον αδερφό του Τζον.

Η μεγάλη του αγάπη…

Ύστερα από τρία χρόνια(1976), βρέθηκαν στο Ντούνεντιν της Φλόριντα και η μουσική, άρχισε να μπαίνει στη ζωή του Κρις. Ο Τζον του έδειξε πώς να «πιάνει» μερικές συγχορδίες στην κιθάρα και εκείνος περνούσε ατελείωτες ώρες, προσπαθώντας να αντιγράψει τα αγαπημένα του τραγούδια.

Το 1978 ήταν η χρονιά που ο Τζον και ο Κρις δημιούργησαν το γκρουπ Avatar, το οποίο μετά από πολλές αλλαγές μελών, όπως και ονόματος, το 1983 «γέννησε» τους Savatage. Με τον Κρις στην σύνθεσή τους, οι Savatage πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν, συνολικά, ένα EP και έξι δίσκους προτού η μοίρα να στερήσει τη ζωή, από αυτόν το σημαντικό καλλιτέχνη.

Το τραγικό τέλος…

Τα ξημερώματα της 17ης Οκτωβρίου του 1993, περίπου στις 3:30, ο Κρις και η γυναίκα του, Ντον, γυρνώντας σπίτι από ένα τοπικό φεστιβάλ έπεσαν θύματα τροχαίου ατυχήματος. Ένα διερχόμενο αμάξι συγκρούστηκε μετωπικά με το Mazda RX-7 του 1982 του Κρις, σκοτώνοντάς τον ακαριαία, ενώ η γυναίκα του μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, με σοβαρά τραύματα.

Ο τάφος του Κρις βρίσκεται στο νεκροταφείο «Curlew Memorial Gardens». Στις 23 Νοεμβρίου του 1993 δόθηκε μια ειδική συναυλία στη μνήμη του Κρις, από τα εναπομείναντα μέλη των Savatage. Δεν υπήρξε κιθαρίστας εκείνο το βράδυ, παρά μόνο μία λευκή «Stratocaster», «ντυμένη» με τριαντάφυλλα, στο σημείο , όπου συνήθιζε να κάθεται ο Κρις.

Όταν ρωτήθηκε για να κάνει ένα σχόλιο για τον Κρις, ο πατέρας του παραδέχθηκε: «Ζούσε για αυτήν την κιθάρα. Μπορεί να πήγαινα σπίτι του για επίσκεψη και δεν είχε σημασία τι έκανε(είτε στο τηλέφωνο ήταν, είτε έτρωγε), ο Κρις θα είχε μια κιθάρα στα χέρια του!!».

Η συνέχεια…

Ο χαμός του lead κιθαρίστα τους, παραλίγο να στοιχίσει τη διάλυση των Savatage, όμως στα νεότερα χρόνια τους, τα δύο αδέρφια είχαν συμφωνήσει πως αν ένας από τους δύο πέθαινε, ο άλλος θα συνέχιζε την μπάντα, αφιερωμένη στη μνήμη του άλλου…Έτσι κι έγινε…ο Τζον συνεχίζει μέχρι σήμερα…

When the crowds are gone

Ολλανδία, ερχόμαστε...!!!

2009-10-08T14:01:00.004+03:00

SHATTERED HOPE

Είμαι πολύ χαρούμενος…

Αύριο, νωρίς το πρωί, πετάμε για Βρυξέλλες… Από εκεί οδικώς θα περάσουμε Ολλανδία, με κατεύθυνση το χωριό Άλεμ, όπου θα μείνουμε το βράδυ! Το Σάββατο θα μεταφερθούμε στο Ντελφτ, όπου εκεί το βράδυ, θα δώσουμε τη συναυλία!! Είμαι ανυπόμονος, γιατί, εκεί, θα έχουμε την ευκαιρία να συναντήσουμε φίλους που έχουμε πάνω από χρόνο να δούμε!! Τις επόμενες τρεις μέρες , λέμε, να τις ξοδέψουμε κάπου στο Άμστερνταμ… Τετάρτη μεσημέρι θα πάρουμε το δρόμο της επιστροφής……

Οπότε , κάπου εδώ θα σας χαιρετίσω και ελπίζω σε λίγες μέρες να τα ξαναπούμε……..

(για το γκρουπ δεν έχω μιλήσει ακόμα...κάποια στιγμή θα αναφερθώ και εκεί...Προς το παρόν , αν πατήσετε στο λινκ, θα πάρετε κάποιες πληροφορίες...)

«Όνειρο μέσα σ’ Όνειρο»

2009-10-07T06:02:00.003+03:00

aek365.gr

Σαν σήμερα πριν 160 χρόνια ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε «έφυγε» σε ηλικία, μόλις, 40 ετών. Το έργο του, όμως, είχε σημαντική επίδραση στην παγκόσμια λογοτεχνία και αποτέλεσε θεμέλιο λίθο για την εξέλιξη σύγχρονων ειδών, όπως η αστυνομική λογοτεχνία ή οι ιστορίες τρόμου και φαντασίας.

Η ζωή του

Ο Έντγκαρ Πόε γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1809 στη Βοστόνη. Από την ηλικία των 2 ετών, και μέσα σε τρεις μέρες(!!), ο μικρός Πόε έμεινε ορφανός και από τους δύο γονείς του. Ο πατέρας του, Ντέηβιντ Πόε, εγκατέλειψε την οικογένεια του τον Ιούλιο του 1811 ενώ πέθανε πέντε μήνες αργότερα, στις 11 Δεκεμβρίου και η μητέρα του, Ελίζαμπεθ Άρνολντ Χόπκινς, υπέφερε από φυματίωση και πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Ύστερα και από το θάνατο της μητέρας του, έζησε στο σπίτι του επιτυχημένου εμπόρου καπνού, Τζον Άλλαν( από εκεί πήρε και το μεσαίο του όνομα), περνώντας τα παιδικά του χρόνια στην πόλη Ρίτσμοντ, της Βιρτζίνια.

Το 1815, όμως, η οικογένεια αναγκάστηκε να μετακομίσει, αρχικά, στην Σκοτία και ύστερα στην Αγγλία, όπου και έμειναν συνολικά 5 χρόνια. Το 1826, αφού επέστρεψε στο Ρίτσμοντ, γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, όπου παρέμεινε μόνο για ένα χρόνο. Οι…συνήθειες που απέκτησε κατά τη διάρκεια της φοίτησης του(χαρτοπαιξία κυρίως) δεν άρεσαν καθόλου στον πατριό του, κάτι που τους οδηγούσαν σε καθημερινές συγκρούσεις ενώ ο Πόε έφθασε να χρωστάει…παντού. Πιθανότητα για λόγους οικονομικής επιβίωσης, το 1827, κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό, εγκαταλείποντας το σπίτι των Άλλαν, ενώ στην αίτηση κατάταξής του, δήλωσε ψευδή όνομα και ηλικία (Έντγκαρ Α. Πέρι και 22 ενώ ήταν 18, αντίστοιχα). Την ίδια χρονιά , δημοσίευσε και το πρώτο του βιβλίο, μια ποιητική συλλογή με τον τίτλο Ταμερλάνος και άλλα Ποιήματα.

Το 1829, ακολούθησε και η έκδοση του δεύτερου ποιητικού βιβλίου του Al Aaraaf, ενώ ταυτόχρονα έκανε αίτηση εγγραφής στην στρατιωτική ακαδημία του Ουέστ Πόιντ, με την υποστήριξη αυτή τη φορά του πατριού του, αφού αποκαταστήσανε τη μεταξύ του σχέση. Εκεί, ήρθε, για πρώτη φορά, σε επαφή με το έργο των ρομαντικών ποιητών, όμως τα οικονομικά χρέη, εξακολουθούσαν να τον κυνηγούν. Παραμέλησε σκόπιμα τα καθήκοντά του, κάτι που τον οδήγησε στη απόλυση από την ακαδημία. Μετά από αυτό, ο Πόε μετακόμισε στη Βαλτιμόρη, όπου έζησε με την θεία του Μαρία Κλεμ και την πρώτη του ξαδέλφη, Βιρτζίνια Ελίζα Κλεμ. Για να μπορεί να τα «βγάζει πέρα» οικονομικά , ξεκίνησε να γράφει πεζά κείμενα, τα οποία τα προόριζε για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Έτσι, το 1833, πήρε βραβείο για το διήγημά του Μήνυμα στο μπουκάλι, και εξασφάλισε μπορούμε να πούμε, μια…πρώτη αναγνώριση στην τοπική λογοτεχνική κοινότητα.

Το 1835 άρχισε να εργάζεται ως συντάκτης στην εφημερίδα Southern Literary Messenger , στο Ρίτσμοντ, ενώ την ίδια περίοδο, παντρεύτηκε την δεκατριάχρονη(!!!)ξαδέρφη του, η οποία στο πιστοποιητικό του γάμου τους, αναφερόταν, ψευδώς πως ήταν είκοσι ενός ετών.

Το 1838 εκδόθηκε η δίτομη συλλογή έργων του Tales of the Grotesque and Arabesque (Ιστορίες του Γκροτέσκου και του Αραβουργήματος), η οποία από τους κριτικούς, σήμερα, θεωρείται ορόσημο για την αμερικανική λογοτεχνία.

Το 1842, δεν αποτελεί καλή χρονιά για τον Πόε, καθώς η γυναίκα του παρουσίασε τα πρώτα σημάδια φυματίωσης και ο ίδιος , υπό το βάρος της ασθένειάς της, έγινε…αλκοολικός. Το 1845 εκδόθηκε το ποίημά του Το Κοράκι, ένα από τα πιο γνωστά έργα του, το οποίο του απέφερε την απόλυτη αναγνώριση. Αν βέβαια εκείνη την περίοδο υπήρχαν νόμοι για τα πνευματικά δικαιώματα, τότε ο Πόε θα είχε αποκομίσει σοβαρά κέρδη, καθώς το συγκεκριμένο ποίημα ανατυπώθηκε σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά.

Τον Ιανουάριο του 1847, τελικά η σύζυγός του , Βιρτζίνια πέθανε και τον επόμενο χρόνο, ο Πόε αρραβωνιάστηκε την ποιήτρια Σάρα Έλεν Ουίτμαν. Ο επικείμενος γάμος δεν πραγματοποιήθηκε λόγω των προβλημάτων του Πόε με το ποτό και σύμφωνα με την αλληλογραφία του, εκείνης της περιόδου, είναι γνωστό, ότι επιχείρησε να αυτοκτονήσει, από υπερβολική δόση λάβδανου. Τελικά, αρραβωνιάστηκε , αυτή τη φορά, την Σάρα Ελμίρα Ρόυστερ και όρισαν ως ημερομηνία γάμου, την 17η Οκτωβρίου του 1847. Τους πρόλαβε, όμως, ο θάνατός του…

Το τέλος του…ένα μυστήριο

Στης 18 Σεπτεμβρίου 1849, ο Πόε, ανακαλύφθηκε από έναν περαστικό, σε παραληρηματική κατάσταση στους δρόμους της Βαλτιμόρης και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Τελικά, πέθανε στις 7 Οκτωβρίου. Καθώς δεν κατάφερε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του να συνέλθει επαρκώς, ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει πώς είχε οδηγηθεί στην κατάσταση του. Όταν βρέθηκε, φορούσε ρούχα που πιστεύεται ότι δεν του ανήκαν ενώ επανειλημμένα πρόφερε το όνομα Ρέυνολντς. Σύμφωνα με επιστολή του Δρ. John J. Moran που εξέτασε τον Πόε στο νοσοκομείο, προς την θεία του, οι τελευταίες του λέξεις ήταν «Lord help my poor soul» («Κύριε βοήθησε την φτωχή ψυχή μου»).

Τα πραγματικά αίτια του θανάτου του, ωστόσο, παραμένουν μυστήριο ως σήμερα, καθώς ποτέ δεν βρέθηκε ένα επίσημο πιστοποιητικό θανάτου. Ο Δρ. J. E. Snodgrass, ο οποίος ήταν φίλος του Πόε και βρέθηκε μαζί του στις τελευταίες του ημέρες, βεβαίωνε πως ο θάνατός του ήταν αποτέλεσμα αλκοολισμού.. Αντίθετα, ο Δρ. John Moran, θεωρούσε πως ο θάνατός του δεν σχετιζόταν με χρήση κάποιου είδους τοξικής ουσίας. Τόσο τα γραπτά του Snodgrass όσο και του Moran, με θέμα τις τελευταίες ημέρες ζωής του Πόε, περιέχουν σημαντικές αντιφάσεις, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται, γενικά, με δυσπιστία από τους μελετητές και βιογράφους του συγγραφέα. Μια ποικιλία άλλων θεωριών του θανάτου του, έχει προταθεί επίσης, μεταξύ αυτών είναι σύφιλη, επιληψία, δηλητηρίαση, δολοφονία ή λύσσα , περιπτώσες, όμως που δεν επιβεβαιώνονται μέχρι σήμερα από επίσημα ιατρικά έγγραφα ή αναφορές.

Ο «ανώνυμος» επισκέπτης

Η ταφή του έγινε στις 8 ή 9 Οκτωβρίου στη Βαλτιμόρη, όπου αποτελεί ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο της περιοχής και το μυστήριο το παρακολούθησαν, μόλις, δέκα άτομα. Από το 1949, χρονιά που συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από το θάνατο του Πόε, κάποιος «ανώνυμος» επισκέπτης έρχεται στον τάφο του στις 19 Ιανουαρίου(ημέρα των γενεθλίων του), αφήνοντας τρία κόκκινα τριαντάφυλλα και ένα μπουκάλι κονιάκ στη μνήμη του.

200 χρόνια συμπληρώνονται από τη γέννησή του φέτος

Το 2009 αποτελεί , όπως όλα δείχνουν πολύ καλύτερη χρονιά για τον Πόε, απ’ ότι…το 1849. Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου συγγραφέα και ποιητή την ερχόμενη Κυριακή θα πραγματοποιηθεί νέα τελετή της κηδείας του , με το βεληνεκές το οποίο αρμόζει σε μια προσωπικότητα, όπως αυτός. Θαυμαστές του απ’ όλο τον κόσμο πρόκειται να παραβρεθούν, ενώ διάσημοι ηθοποιοί θα διαβάσουν κείμενα, τα οποία έχουν γράψει σημαντικοί λογοτέχνες, εκθειάζοντας τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε.

«Θα ακολουθήσουμε την κατάλληλη εθιμοτυπία για τις κηδείες. Θέλουμε να το καταστήσουμε όσο το δυνατόν ρεαλιστικότερο» τόνισε χαρακτηριστικά ο Jeff Jerome, έφορος του «Μουσείου του Πόε».

Επιλεγμένα έργα του

Ποιήματα

• (1827) Tamerlane (Ταμερλάνος)
• (1829) Al Aaraaf (Αλ Ααραάφ)
• (1845) The Raven (To Κοράκι)
• (1847) Ulalume (Ουλαλούμ)
• (1848) Eureka (Εύρηκα) - πεζό ποίημα
• (1849) A Dream within a dream( Όνειρο μέσα σ’όνειρο)

Διηγήματα, πεζά

• (1833) MS. Found in a Bottle (Χειρόγραφο σ' ένα μπουκάλι)
• (1838) Ligeia (Λιγεία)
• (1839) The Fall of the House of Usher (Η Πτώση του Οίκου των Άσερ)
• (1839) William Wilson
• (1839) The Conversation of Eiros and Charmion (Ο Διάλογος Ανάμεσα στην Ειράδα και τη Χάρμιον)
• (1842) The Masque of the Red Death (Η Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου)
• (1842) The Pit and the Pendulum (Το Πηγάδι και το Εκκρεμές)
• (1843) The Gold Bug (Ο Χρυσός Σκαραβαίος)
• (1843) The Black Cat (Ο Μαύρος Γάτος)
• (1845) Some Words with a Mummy (Μερικές κουβέντες με μια μούμια ή Κουβεντιάζοντας με μια μούμια)
• (1845) The System of Doctor Tarr and Professor Fether (Το Σύστημα του Δόκτωρα Πίσσα και του Καθηγητή Φτερά)
• (1846) The Cask of Amontillado (Το Βαρέλι του Αμοντιλάδο)
• (1838) The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket (Η Αφήγηση του Άρθουρ Γκόρντον Πυμ)
• (1841) The Murders in the Rue Morgue (Οι Δολοφονίες της Οδού Νεκροτομίου)
• (1844) The Purloined Letter (Το Κλεμμένο Γράμμα)
• (1850) A Descent into the Maelstrom (Η ρουφήχτρα του Μαελστρόμ ή Στη Δίνη του Μάελστρομ)

Πραγματείες, δοκίμια

• (1846) The Philosophy of Composition (Η Φιλοσοφία της Σύνθεσης)
• (1848) Eureka (Εύρηκα)

Θεατρικά

• (1835) Politian

Όνειρο μέσα σ’ όνειρο ( μετάφραση: Κώστας Ουράνης)

Το υστερνό μου φίλημα στο μέτωπο σου πάρε
και άφησε με, αγάπη μου, δυο λόγια να σου πω
Αλήθεια λές σαν όνειρο πως διάβηκε η ζωή μου
χωρίς κανένα ατέλειωτο και ξέμακρο σκοπό.

Μα αν η ελπίδα πέταξε σε μέρα ή σε νύχτα
εκεί με σκέπασε βουνό της δυστυχιάς μεγάλο
σου φαίνεται πως έχασα το πιο λίγο καλή μου
αφου η ζωή είναι όνειρο κρυμμένο μέσα σ' άλλο.

Στέκομαι σ' άγρια ακρογυαλιά που δέρνει το κύμα
κι άμμους χρυσούς στα χέρια μου σφιχτά σφιχτά κρατάω
τι λίγοι και πως χάνονται απ' τα κλειστά μου χέρια
ενώ εγώ σε δάκρυα ολόπικρα ξεσπάω.

Θεέ μου, είναι αδύνατο να σώσω μόνο έναν
από το κύμα που κυλά με θόρυβο μεγάλο;
Είναι όλα όσα βλέπουμε σ' αυτόν εδώ τον κόσμο
ένα όνειρο ατέλειωτο κρυμμένο μέσα σ' άλλο;

Αν αγαπας κάποιον....

2009-10-05T03:11:00.002+03:00

Κατά τον ...... Shakespeare:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει....
Αν κάποτε γυρίσει, είναι δικός σου.
Αν όχι, πάρε δηλητήριο και αυτοκτόνησε για χάρη του.

Κατά τον ....... Αισιόδοξο:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει....
Μην ανησυχείς, θα ξαναγυρίσει.

Κατά τον ....... Καχύποπτο:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Aν γυρίσει, ρώτησέ τον που πήγε.

Κατά τον ...... Ανυπόμονο:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν δεν γυρίσει γρήγορα, ξέχασέ τον.

Κατά τον ....... Υπομονετικό:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν δεν γυρίσει, περίμενε μέχρι να το κάνει.

Κατά τον ....... Παιχνιδιάρη:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
*Αν γυρίσει και εάν τον αγαπάς ακόμη, άστον πάλι να φύγει. Επαναλάβετε*

Κατά τον ....... Προγραμματιστή:
C++ :
if(you-love(m_she))
m_she.free()
if(m_she == NULL)
m_she= new CShe;

Κατά τον ....... Δικηγόρο:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Το άρθρο 1α της Παραγράφου 13α-1 της δεύτερης τροπολογίας περί συζύγων, του Αστικού Δικαίου δηλώνει ξεκάθαρα ότι...

Κατά τον ........ Bill Gates:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν γυρίσει, μπορείς να τον χρεώσεις με τα έξοδα επανεγκατάστασης άλλα και να τον προειδοποιήσεις ότι σύντομα θα πρέπει να υποστεί και κάποιες αναβαθμίσεις.

Κατά τον ....... Βιολόγο:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...θα εξελιχθεί.

Κατά τον ........ Στατιστικολόγο:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν σε αγαπάει, η πιθανότητα να γυρίσει είναι μεγάλη. Αν όχι, η κατανομή Weibull και η σχέση σου ήταν αβέβαιη έτσι κι αλλιώς.

Κατά τον ....... Πωλητή:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει... Σύμφωνοι.
Αν όχι, δεν πειράζει. Επόμενοοος.

Κατά τον ....... Ασφαλιστή:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει, υπόγραψε συμβόλαιο μαζί του. Αν δεν γυρίσει, συνέχισε να τον ακολουθείς και μην εγκαταλείψεις ποτέ!

Κατά τον ....... Φυσικό:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει, είναι εξαιτίας της έλξης. Αν όχι η τριβή είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη ή η σύγκρουση κατά την επιστροφή ήταν ελαστική.

Κατά τον ........ Μαθηματικό:
Αν αγαπάς κάποιον,
Άστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει, 1 + 1 = 2 (αξιωματικά)
Αν όχι, Y = 2X - log(0.46Y^2 + (cos(52/34X)) x 5Y^(- 0.5)c)
Όπου c είναι μια σταθερά που τείνει στο άπειρο.

Κατά τον .. Λογικό:
Αν αγαπάς κάποιον…

ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;

Χρόνια πολλά…«ζώα» μου!!!

2009-10-04T16:28:00.003+03:00

Στους μικρούς μας φίλους, τους...«απέξω»........

...αλλά και στους «άλλους», τους φίλους μας που είναι, κάπως,...αγχωμένοι σήμερα!!Μην ανησυχείτε...από αύριο μέσα στο...«κοτέτσι» σας ξανά!!

N.

"Live fast, die…young"

2009-09-30T17:51:00.003+03:00

Σαν σήμερα, πριν 54 χρόνια(30 Σεπτεμβρίου του 1955) το όνομα του Τζέημς Ντην(1931-1955) έγινε… «θρύλος»

Ο Τζο Χάιαμς στην αυτοβιογραφία του Τζέημς Ντιν («Little Boy Lost»), συνοψίζει για την καριέρα του αδικοχαμένου ηθοποιού : «…Είναι δύσκολο να δοθεί κάποια απλή λογική εξήγηση που να δικαιολογεί το γιατί ο Τζέημς Ντιν αποτελεί ακόμη και σήμερα, μισό αιώνα μετά τον θάνατό του, το είδωλο της επαναστατημένης νεολαίας όλου του δυτικού κόσμου. Ίσως γιατί από το αυθόρμητο ταλέντο του δεν κρύβονταν οι φόβοι και οι ελπίδες που φωλιάζουν στις καρδιές όλων των νέων ανθρώπων και βρήκαν στο πρόσωπό του έναν φυσικό εκφραστή. Ίσως γιατί στις σκηνές έδειχνε τρυφερός και ευάλωτος σαν παιδί που το έχουν αδικήσει ενώ παράλληλα μαγνήτιζε με τη γοητεία ώριμου άντρα. Πάντως, με κάποιον κινηματογραφικό, μαγικό τρόπο κατάφερε να δραματοποιήσει τα ερωτήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος κάθε νέος σε κάθε γενιά και γι' αυτό έγινε είδωλο»

Η καριέρα του Τζέημς Ντιν υπήρξε θεαματικά σύντομη. Μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο και μόνο με τρεις ταινίες μετατράπηκε από κοινός θνητός στον απόλυτο κινηματογραφικό αστέρα. Γιος ενός απλού οδοντοτεχνίτη από την Ιντιάνα, έχασε σε ηλικία οκτώ ετών τη μητέρα του, Μίλντρεντ, και ανατράφηκε από τους θείους του.

Το 1951, ακολουθώντας τη συμβουλή του δασκάλου του στο θεατρικό εργαστήρι, στο οποίο συμμετείχε, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, με σκοπό να ασχοληθεί πλέον επαγγελματικά με την ηθοποιία. Ώσπου να πάρει τον ρόλο του «Κάλεμπ Τρασκ» στην ταινία «Ανατολικά της Εδέμ», κινηματογραφική διασκευή από το βιβλίο του Τζον Στάινμπεκ, είχε ήδη εμφανιστεί σε επτά τηλεοπτικά σόου και είχε παίξει ένα μικρό ρόλο στο Μπρόντγουεϊ. Τέσσερις μικρές τηλεοπτικές εμφανίσεις, ως το 1955, τη χρονιά που ένας «Επαναστάτης χωρίς αιτία» συγκλόνισε τη νεολαία της συντηρητικής Αμερικής και καθιέρωσε το μπλουτζίν, τη στυλιζαρισμένη, δήθεν ανέμελη μπούκλα στο μέτωπο και το μόνιμο συνοφρύωμα στα φρύδια σαν πάγιο σήμα κατατεθέν μιας καταπιεσμένης γενιάς που προσπαθούσε να αντιδράσει.

Επίσης, συνεργάστηκε με τον ελληνοαμερικανό σκηνοθέτη Ελία Καζάν και, μάλιστα, προτάθηκε για βραβείο «Όσκαρ» πρώτου ανδρικού ρόλου.

Η επιτυχία του Ντιν, πάντως, δεν κράτησε για πολύ, καθώς βρήκε τραγικό θάνατο μέσα στο αυτοκίνητό του, κοντά στο Χολάμ της Καλιφόρνια, στις 30 Σεπτεμβρίου του 1955, ενώ είχε γυρίσει και την ταινία «Ο Γίγας». Σύμφωνα με πηγές της αστυνομίας της Καλιφόρνια που έχουν δημοσιευτεί, ένας φοιτητής πανεπιστημίου ήταν ο υπεύθυνος για το θανατηφόρο τροχαίο, καθώς μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούστηκε με τη διερχόμενη «Porsche», του άτυχου ηθοποιού.

Ο Τζέημς Ντιν πέθανε σε ηλικία μόλις 24 ετών, προλαβαίνοντας, όμως, να δημιουργήσει ένα «θρύλο» γύρω από το όνομα του και να παραμένει μέχρι και σήμερα, μια από τις σπουδαιότερες και πιο αινιγματικές μορφές της αμερικανικής κουλτούρας. Όπως είπε και ο πατέρας του, Γουίντον Ντιν: «Δεν τον πολυβλέπουμε. Είναι όμως καλό παιδί ο Τζίμι μου. Ενα καλό παιδί και είμαι υπερήφανος για εκείνον. Δυσκολεύεσαι λίγο να τον καταλάβεις, είναι αλήθεια, αλλά είναι άντρας με τα όλα του και κάποια μέρα θα αφήσει τη σφραγίδα του. Προσέξτε τι σας λέω, το αγόρι μου θα αφήσει τη σφραγίδα του...».

Ταινίες

• Fixed Bayonets (1951)
• Sailor Beware (1952)
• Has Anybody seen my Gal? (1952)
• Trouble Along the way (1953)
• East of Eden (1955)
• Rebel without a Cause (1955)
• Giant (1956)

Πηγή: wikipedia, tovima

Το «στολίδι» της Καταλονίας

2009-09-24T06:12:00.004+03:00

aek365.gr

Σαν σήμερα, 24 Σεπτεμβρίου 1957, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του «Καμπ Νόου»

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’50, η ποδοσφαιρική Μπαρτσελόνα αγωνιζόταν, στο «γηρασμένο» «Καμπ Ντε Λες Κορτς», χωρητικότητας 60.000 θέσεων. Ήταν ένα γήπεδο , το οποίο, βέβαια, δε μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες της ομάδας, οπότε, το «καμάρι» της Καταλονίας, χρειαζόταν επειγόντως, νέο «σπίτι». Η διοίκηση δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια και προέβη στην άμεση ανάθεση του σχεδιασμού του νέου γηπέδου, στους ντόπιους αρχιτέκτονες Φρανσέσκ Μιτζάνς-Μιρό, Λορένζο Γκαρσία Μπαρμπόν και Ζοζέπ Σορέρας Μαουρί.

Το έργο για την οικοδόμηση του «Καμπ Νόου»( το οποίο σημαίνει «Νέο Γήπεδο» στα Καταλανικά) ξεκίνησε στις 28 Μαρτίου 1954 και διήρκεσε περίπου 3,5 χρόνια. Έτσι , στις 24 Σεπτεμβρίου 1957 , μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα από 90.000 οπαδούς της «Μπάρτσα», έγιναν τα εγκαίνια του γηπέδου. Ακολούθησε φιλικό παιχνίδι με την πολωνική Λέγκια Βαρσοβίας, το οποίο οι «μπλαουγκράνα» κέρδισαν με 4-2. Το πρώτο γκολ , μάλιστα, στο καινούριο γήπεδο, πέτυχε ο επιθετικός της Μπαρτσελόνα, Εουλόχιο Μαρτίνες στο 11ο λεπτό του αγώνα.

Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι σήμερα, το χορτάρι του ιστορικού αυτού γηπέδου, έχουν πατήσει όλα τα σπουδαία ονόματα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, και όχι μόνο, καθώς στον αγωνιστικό χώρο του «Καμπ Νόου» έχουν λάβει χώρα και άλλες εκδηλώσεις. Ιερά «τέρατα» της μουσικής, όπως οι Pink Floyd, U2, Bruce Springsteen και οι «αγία τριάδα» των Τενόρων(Παβαρότι, Ντομίνγκο , Καρέρας) έχουν τραγουδήσει εκεί, ενώ στις 17 Νοεμβρίου 1982, 120.000 παρακολούθησαν την υπαίθρια λειτουργία, στην οποία χοροστάτησε ο Πάπας Ιωάννης – Παύλος Β’.

Εκτός από χώρος συνάντησης των οπαδών της Μπαρτσελόνα, το «Καμπ Νόου», αποτελεί και ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Βαρκελώνης. Διαθέτει, μεταξύ άλλων, μπουτίκ, μουσείο καθώς και παρεκκλήσι για τις…πνευματικές ανάγκες των ποδοσφαιριστών. Επίσης, στο χώρο βρίσκεται κι ένα «Μίνι» στάδιο 20.000 θεατών, αλλά και το γήπεδο μπάσκετ του συλλόγου, το «Παλάου Μπλαουγκράνα», με χωρητικότητα 8.000 θέσεις. Κάθε χρόνο, οι επισκέπτες , ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο!!

Το «Καμπ Νόου» είναι ένα γήπεδο πέντε αστέρων της ΟΥΕΦΑ(άλλα 27 βρίσκονται στην εν λόγω λίστα) και οι διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου είναι 105x 68 μ. Από πλευράς χωρητικότητας, πάντα προσαρμοζόταν, στις ανάγκες της κάθε εποχής. Ξεκίνησε από 90.000 θέσεις, έφτασε τις 120.000 στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, ενώ τα τελευταία χρόνια, «έπεσε» στις 98.772, για να συμβαδίζει με τους κανόνες ασφαλείας της ΟΥΕΦΑ. Παρόλα αυτά, είναι το μεγαλύτερο γήπεδο της Ευρώπης κι έχει χαρακτηριστεί, δίκαια, σαν ένας, από τους «ναούς του παγκοσμίου ποδοσφαίρου».

Αξιομνημόνευτοι αγώνες

• 1958: Μπαρτσελόνα – Επίλεκτοι Λονδίνου 6-0 (Τελικός Κυπέλλου Εκθέσεων)
• 1964: Σαραγόσα – Βαλένθια 2-1 (Τελικός Κυπέλλου Εκθέσεων)
• 1972: Ρέιντζερς – Ντιναμό Μόσχας 3-2 (Τελικός Κυπέλλου Κυπελλούχων)
• 1982:Μπαρτσελόνα - Σταντάρ Λιέγης 2-1 (Τελικός Κυπέλλου Κυπελλούχων)
• 1982:Βέλγιο – Αργεντινή 1-0 (Πρεμιέρα Παγκοσμίου Κυπέλλου)
• 1989:Μίλαν – Στεάουα 4-0 (Τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών)
• 1992:Ισπανία – Πολωνία(Τελικός Ολυμπιακού Τουρνουά)
• 1999:Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – Μπάγερν Μονάχου 2-1(Τελικός Τσάμπιονς Λιγκ)
• 2001:Μπαρτσελόνα – ΑΕΚ 5-0(Κύπελλο ΟΥΕΦΑ)
• 2002:Μπαρτσελόνα – Παναθηναϊκός 3-1(Τσάμπιονς Λιγκ)
• 2005: Μπαρτσελόνα – Παναθηναϊκός 5-0(Τσάμπιονς Λιγκ)
• 2007:Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Μαδρίτης 3-3 (Πρωτάθλημα Ισπανίας)

Μια απορία...

2009-09-23T23:09:00.003+03:00

…περιμέναμε, άραγε, από τα ντιμπέιτ, να πάρουμε…«μυρωδιά» , για το τι πρόκειται να αντιμετωπίσουμε, από όποιον τελικά θα επιλέξουμε σε λίγες ημέρες, να οδηγήσει το…κοπάδι μας;;; Βρε, δε μας…..;;;

"September ashes..."

2009-09-19T02:40:00.003+03:00

.
.
.
.

"Έτσι, όταν ουρλιάζω για σένα…μη μου απαντήσεις…
…όταν εκλιπαρώ να με κρατήσεις…απλά φύγε μακριά…"

Ν.

.
.
.
.

Summer's end...

2009-09-05T02:29:00.003+03:00

Μου φαίνεται το καλοκαίρι δεν είναι η εποχή μου!!! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο...Μη ρωτήσετε ποτέ το λόγο...απλά αφήστε με να νιώθω έτσι...

Επιστροφή, λοιπόν, μετά από ένα μήνα και κάτι... Οι διακοπές κύλησαν, απλά, υπέροχα και τώρα πίσω ξανά...στις διακοπές του μυαλού!! Τόσες έννοιες υπάρχουν γύρω, όμως, δε θα τις αφήσω να με αγγίξουν...τουλάχιστον όχι...από τώρα!!

Τουλάχιστον ελπίζω να είστε όλοι όπως σας άφησα και να είχατε το καλοκαίρι της ζωής σας...

Καλό φθινόπωρο...

Ν.

SUMMER'S END

In the morning mist by the waning moon
through the woods she set on foot
With a sacred blade cut the berries down
Dug up the dreaded mandrake root

Tread my path to summer's end
This bequest I leave you she says
You will see what could be evergreen
Turn to copper and fade to gray

By the standing stones
Atropine eyes smiled at me
Sitting in a sluggish vertigo
Sands of time form another dream
No love without sacrifice
No lige springs without decay
The final kiss is a wormy one
In soils cold caress to rest we'll lay

music/lyrics:AMORPHIS

**Είναι πραγματικά απίστευτο, το πως μια συγκεκριμένη χρονική περίοδος, μου δημιουργεί πάντα τα ίδια συναισθήματα....

FOREVER AUTUMN

So the season of the fall begins
Down the crossroads in a sleepy little inn
By the fire when the sun goes down

But the night becomes you
And the secrets of the rain

Forever Autumn

And the season of the fall begins
Out the nightlands when the thunderstorm sets in
The secrets clear in the cloudy night

But the night becomes you
And the secrets of the ra n they will stay the same
And the time will come soon
With the secrets of the rain and the storm again

Coming closer every day, forever autumn

And the season of the fall begins
Past the pass ngbell past willow s weeping
A ripple forms on the brinks of time

But the night becomes you
And the secrets of the rain, they will stay the same
And the time will come soon
With the secrets of the rain and the storm again

Coming closer every day forever autumn

music/lyrics: LAKE OF TEARS

I am back!!!

2009-07-16T18:42:00.002+03:00

Καλησπέρα σε όλους παιδιά!! Μετά από κάποιες δύσκολες μέρες που είχα από τον προηγούμενο μήνα, επέστρεψα στο...χώρο μου ξανά κι ελπίζω να βρίσκω κι εσάς στις θέσεις σας,εδώ, για να συνεχίσουμε το...ταξίδι μας!!!Δε θέλω να λείπει κανείς!!Περιμένω νέα σας, λοιπόν, από όλες αυτές τις μέρες που είχαμε να τα πούμε!!!!!

Καλό καλοκαίρι εύχομαι για άλλη μια φορά και να περνάμε όσο το δυνατόν καλύτερα!!

Νίκος.

«Έφυγε» ο Midnight

2009-07-09T02:54:00.003+03:00

Σώπασε για πάντα η φωνή που κοσμούσε τα τρία πρώτα άλμπουμ των Crimson Glory.O λόγος γίνεται για τον Midnight (πραγματικό όνομα:Tζον Πάτρικ Τζούνιορ MακΝτόναλντ), o οποίος σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της ιστοσελίδας Blabbermouth.net πέθανε σε ηλικία 47 ετών, από ολική ανεπάρκεια νεφρών και ύπατος.

Σύμφωνα με τον κιθαρίστα του συγκροτήματος Jon Oliva's Pain, Ματ Λαπόρτ, ο οποίος συμμετείχε στις τελευταίες σόλο ηχογραφήσεις του Midnight , ο τραγουδιστής πέρασε τις τελευταίες του ώρες περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του αλλά και από μέλη των Crimson Glory, Savatage και Jon Oliva's Pain.Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε σήμερα ,τα ξημερώματα,στις 3:45.

«Θα μου λείψει πολύ. Ήταν ο καλύτερος φίλος και η πιο όμορφη φωνή που έχω ακούσει ποτέ», είπε ο Λαπορτ και συμπλήρωσε: «Είχε μια υπέροχη ψυχή και κατάφερνε να αλλάξει αμέσως τις ζωές αυτών που τον γνώριζαν και έρχονταν σε επαφή μαζί του».

Ο Μidnight τραγούδησε στα τρία πρώτα άλμπουμ των Crimson Glory - «Crimson Glory» (1986), «Transcendence» (1988) και «Strange and Beautiful» (1991) - πρωτού ακολουθήσει την...αυτοεπιβαλλόμενη εξορία του ,για περίπου μια δεκαετία. Το 2005 επανήλθε στο συγκρότημα , δύο χρόνια αργότερα όμως «απολύθηκε» , μετά την αποκάλυψη ότι συνελήφθει να οδηγάει υπό την επήρεια υπερβολικής ποσότητας αλκοόλ στο αίμα του.

Πηγή:www.aek365.gr

R.I.P.
_____________________________________________________________________________________

D R E A M D A N C E R

"Late at night she touches me in my dream
(am i dreaming?)
she takes my hands, above the clouds, we\'re dancing
the dream is alive in the misty cloud
below, the raging fire burns

my heart bleeds for you
my heart bleeds for you

dreamdancer can fly away
wings of fire, she burns the nightshade
fallen angel so far away
dreamdancer can fly

i call to you, the echos fade to darkness
the memory still lingers in my mind
the dream is alive in the misty cloud
please hold me one more time!

my heart bleeds for you
my heart bleeds for you

dreamdancer can fly away
wings of fire, she burns the nightshade
fallen angel so far away
dreamdancer can fly

dreamdancer can fly away
wings of fire, she burns the nightshade
fallen angel so far away
dreamdancer can fly

dreamdancer can fly away
wings of fire, she burns the nightshade
fallen angel so far away
dreamdancer can fly"

1958 - 2009 {R.I.P.}

2009-07-01T13:50:00.002+03:00

Καλό μήνα εύχομαι!! Ελπίζω να ήσασταν όλοι καλά τις μέρες που δεν..."ήμουν" εδώ!!

Νίκος.

"Μας...κοροϊδεύει το ΒΗΜΑ;;;"

2009-06-21T16:41:00.008+03:00

Η εφημερίδα το "ΒΗΜΑ της Κυριακής" δημοσίευσε ρεπορτάζ με λεπτομέρειες για την χθεσινή συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν!Φυσικά, αυτή η συνάντηση δεν έγινε ποτέ,αφού ο Τούρκος πρωθυπουργός ανέβαλε τελικά την επίσκεψη του στην Αθήνα...

Στην εφημερίδα, την παρουσιάζουν ,όμως,με πολλές...λεπτομέρειες!!

Με άλλα λόγια,για να προλάβουν την...αποκλειστική είδηση,έβαλαν τη φαντασία τους να δουλέψει και...μάντεψαν τί θα έλεγαν στη συνάντησή τους Καραμανλής- Ερντογάν.Όταν κατάλαβαν τί συνέβει,προσπάθησαν να μαζέψουν τα...ασυμμάζευτα αλλάζοντας κάποια φύλλα σε Αθήνα και Πειραιά κυρίως,το κακό όμως είχε ήδη γίνει,αφού στις υπόλοιπες περιοχές, η εφημερίδα κυκλοφόρησε με το...ΜΕΓΑΛΟ αυτό ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!

ΜΠΡΑΒΟ!!!Αυτό θα πει ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ στην ενημέρωση!!!

ΠΗΓΗ: Show-bitch

"Τα ΚΤΗΝΗ συνεχίζουν το...έργο τους στην Κρήτη!!!

2009-06-18T13:53:00.002+03:00

Σκυλιά βασανισμένα μέχρι θανάτου, κρεμασμένα με σκοινί από δέντρα και φράχτες να αργοπεθαίνουν.
Τρία πρωτοφανή περιστατικά βασανισμού σκύλων έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα στον Τρυπητό και τα Έξω Μουλιανά Σητείας, καθώς και στην περιοχή Μαλλίων Κρήτης.
Τα τοπικά φιλοζωϊκά σωματεία έχουν υποβάλλει καταγγελία στην αστυνομία και απευθύνουν έκκληση σε όποιον έχει πληροφορίες για τους δράστες της απίστευτης κτηνωδίας να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές.
Το τελευταίο περιστατικό αναφέρθηκε στην περιοχή Μαλλίων Κρήτης, κοντά στον αρχαιολογικό χώρο.
Σκυλιά βρέθηκαν βασανισμένα, σε κατάσταση αποσύνθεσης, κρεμασμένα με σκοινί και καρφωμένα σε φράχτη.
Η Αναστασία Μπομπολάκη, μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής 100 Φιλοζωικών Σωματείων, έχει δηλώσει πως πρόκειται να σταλεί επιστολή στους αρμόδιους υπουργούς, ενώ θα υπάρξει ενημέρωση και προς τις αρμόδιες επιτροπές της ΕΕ.
Το πρώτο περιστατικό είχε σημειωθεί στον Τρυπητό Σητείας, όπου πέντε σκυλιά βρέθηκαν κρεμασμένα από μια ελιά.
Ο τρόπος με τον οποίο ήταν κρεμασμένα τα σκυλιά, που πατούσαν ελάχιστα στο έδαφος, υποδεικνύει, λένε οι κτηνίατροι που είδαν την αποτρόπαια σκηνή πως τα σκυλιά υπέφεραν επί οκτώ ώρες μέχρι τον αναπόφευκτο θάνατό τους.
Άλλο ένα σκυλί βρέθηκε αργότερα κρεμασμένο με τον ίδιο τρόπο στα Έξω Μουλιανά Σητείας.
Πολίτες απευθύνουν έκκληση στις δημοτικές Αρχές Σητείας να ξεκινήσουν άμεσα έρευνες για να βρεθούν οι δράστες και εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους μέσω υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης και blogs.

Πηγή:Άνεργοι Δημοσιογράφοι

"Μόλις ήρθε στο νου μου...το πρόσωπό σου!!!"

2009-06-16T02:55:00.004+03:00

MARBLE SMILING FACE

Black leather gloves
on soft thin hands.
Red Celtic knives,
sharp as your touch.

HUNTING EAGLE PROUDLY LAND
ON THIS ISLAND THAT'S MY HEART.

Twin Mirrors blue.
Cold lakes concealing Fire.
Red coral hair.
A dazzling ruby dome

HUNTING EAGLE PROUDLY LAND
ON THIS ISLAND THAT'S MY HEART.
ELEGANCE COMBINED WITH GRACE
DRESSED YOUR MARBLE SMILING FACE.

music/lyrics:SEPTIC FLESH

Μεγάλο κομμάτι, από μια...μεγάλη μπάντα!!!!

Πιστεύω το live το Σάββατο στη Χαλκίδα,θα αξίζει πολύ(αν φυσικά γίνει,γιατί έχει φοβηθεί το...μάτι μας τις συναυλίες φέτος!!Χαχαχα)...δίνοντας μας μια νότα από τα... παλιά!!!Και το...έχω ανάγκη αυτό!!!

"Για να σε δω,περνάς με...κόκκινο τώρα;;;;;

2009-06-15T01:48:00.002+03:00

Οι παρακάτω φωτογραφίες, όσο και να σας φαίνεται..."απίστευτο", είναι τραβηγμένες από το αεροδρόμιο του Γιβραλτάρ...

Όπως βλέπετε κι εσείς , τα αεροπλάνα περνάνε κανονικά από ...διασταυρώσεις με...αυτοκίνητα(!!!!!)

Καλό βράδυ εύχομαι και να...
...έχουμε μια υπέροχη εβδομάδα!!!

Νίκος.

"Διάφανα Κρίνα - Το τέλος μιας εποχής...."

2009-06-13T14:56:00.004+03:00

Δε θα ήθελα να αναφερθώ καθόλου στα αίτια της διάλυσης του αγαπημένου μου συγκροτήματος και προσωπικά εμένα δε με ενδιαφέρει...(αυτό είναι ζήτημα των παιδιών)

Το μόνο που θα ήθελα να πω είναι, ότι είμαι συγκλονισμένος από τη στιγμή που το έμαθα και επίσης ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τις στιγμές και τα συναισθήματα που μου χαρίσατε όλα αυτά τα χρόνια...
Με "μεγαλώσατε" καλά...Με στείλατε στο σχολείο,μετά στο πανεπιστήμιο...ολόκληρος...άντρας έγινα!!!Τώρα όμως;;;
Εεεέι...μην ξεχνάτε!!Μας χρωστάτε μια συναυλία ακόμα...εκείνη που ακυρώθηκε στο An το Μάη!!!Θα την περιμένω...
________________________________________________________________________________________________________________________

Η ανακοίνωση από την επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος:

“Μονάχα η ομορφιά μένει κι υπογραμμίζει τη διαφορά μας” - ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

Καταρχάς, ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα τεράστιο συγνώμη.

Το ευχαριστώ είναι για την αμέριστη συμπαράστασή σας - ηθική και υλική - όλα αυτά τα χρόνια.
Ανεξάρτητα από τις όποιες ικανότητες μπορεί να είχαμε είτε ως μεμονωμένες οντότητες είτε ως δημιουργικό σύνολο, η αλήθεια είναι ότι χωρίς εσάς δεν θα ήμασταν τίποτα.
Η συγνώμη είναι γιατί το τέλος μας δεν ήταν αντάξιο της μέχρι τώρα πορείας μας κι αυτό μας αφήνει μια πίκρα.
Όμως, ξέρετε, καμιά φορά ο ηθικός ξεπεσμός, η βία και η μοχθηρότητα δεν αφήνουν χώρο για διαπραγματεύσεις. Κι έτσι ξαφνικά,πέφτει η αυλαία. Και αυτό είναι όλο.

Εσείς κοιτάξτε να διαφυλάξετε στο μυαλό και στην καρδιά σας το μικρό μας κληροδότημα - τίποτε άλλο δεν έχουμε - τη μουσική και τους στίχους μας, που τώρα πια σας ανήκει ολοκληρωτικά.
Και να μη στεναχωριέστε γιατί ό,τι εκτινάχθηκε με τέτοιο πάθος δε μπορεί να σβήσει εύκολα κι ας χάθηκε.
Τέλος της ιστορίας.

Τώρα τα παιδάκια θα αποσυρθούν στον παιδότοπό τους για να παίξουν με τα λέγκο τους και σε λίγο καιρό, όταν θα βγουν από εκεί, να είστε σίγουροι ότι θα έχουν καινούργιες ιστορίες να διηγηθούν και όμορφα οικοδομήματα να επιδείξουν.
Να προσέχετε τους εαυτούς σας και να θυμάστε καλά στην πορεία της ζωής σας τούτη τη φράση του Μάρκου Αυρήλιου ”ο καθένας αξίζει όσο αξίζουν αυτά για τα οποία φροντίζει”.

Η ομορφιά θα θριαμβεύσει. Μας προσμένουν οι μεγάλοι, οι απέραντοι δρόμοι.
Θα τα πούμε στη σκηνή.

Οι ταπεινοί σας σύντροφοι

ΤΑΣΟΣ ΜΑΧΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΡΔΗΣ, ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΟΔΟΣΤΟΓΛΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

www.diafanakrina.info/sitegr/
__________________________________________________________________________________________________________

"...δεν ήθελα να το πιστέψω ποτέ αυτό(όσο κι αν μου αρέσει το τραγούδι),αλλά ίσως τελικά "δεν είναι η...αγάπη τίποτε άλλο,πάρα...ένα ψέμα"

"Τίποτε...άλλο"

"Καταστροφικό...τετ-α-τετ Γης-Αφροδίτης ίσως...επίκεται σε 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια"

2009-06-11T23:20:00.003+03:00

Αφροδίτη, η υποψήφια...καταστροφέας της Γης μας!!

Λονδίνο

Προσομοιώσεις της μελλοντικής εξέλιξης του Ηλιακού Συστήματος προσφέρουν ένα νέο σενάριο για το τέλος της Γης: Ο πλανήτης αντιμετωπίζει πιθανότητα 0,04% να συγκρουστεί με τους πλησιέστερους γείτονές του, την Αφροδίτη ή τον Άρη, σε περίπου 3,5 δισ. χρόνια.

Οι αστρονόμοι μπορούν εδώ και καιρό να υπολογίζουν τις κινήσεις των πλανητών για τα επόμενα χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια, όχι όμως για περισσότερο. «Οι πιο ακριβείς μακροπρόθεσμες λύσεις για τις τροχιακές κινήσεις του Ηλιακού Συστήματος δεν είναι έγκυρες για χρονικά διαστήματα άνω των μερικών δεκάδων εκατομμυρίων ετών» αναφέρει στο AFP ο Ζακ Λασκάρ του Παρατηρητηρίου του Παρισιού, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στο Nature.

Προκειμένου να προχωρήσει μακρύτερα στο μέλλον, η ερευνητική ομάδα έτρεξε σε ισχυρούς υπολογιστές μοντέλα του Ηλιακού Συστήματος τα οποία για πρώτη φορά έλαβαν υπόψη τη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν. Ο παράγοντας αυτός είναι αμελητέος για τον υπολογισμό των τροχιών σε μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα, αλλάζει όμως δραματικά την εικόνα για χρονικά διαστήματα δισεκατομμυρίων ετών.

Από τα 2.501 πιθανά σενάρια που εξετάστηκαν, τα 25 οδηγούν σε ένα έντονα διαταραγμένο Ηλιακό Σύστημα με συγκρούσεις ανάμεσα στον Ήλιο, τον Ερμή ,τη Γη, τον Άρη και την Αφροδίτη.

Το σώμα που θα μπορούσε να πυροδοτήσει αυτό το «τροχιακό χάος» είναι ο Ερμής, ο μικρότερος και πλησιέστερος στον Ήλιο πλανήτης, ο οποίος κινδυνεύει να βγει εκτός τροχιάς λόγω της βαρυτικής επίδρασης του Δία.

Σε ένα άλλο σενάριο, ο Άρης πλησιάζει τη Γη σε απόσταση 794 χιλιομέτρων και οι δύο πλανήτες διαλύονται.

Ακόμα κι αν η Γη γλιτώσει την καταστροφή σε 3,5 δισ. χρόνια, το τέλος της δεν θα αργήσει πολύ ακόμα.

Σε περίπου 5 δισ. χρόνια ο Ήλιος θα ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του και θα αρχίσει να...διογκώνεται. Πριν τελικά μετατραπεί σε...κόκκινο γίγαντα θα προλάβει να «καταπιεί» τον Ερμή, την Αφροδίτη, τη Γη και τον Άρη.

ΠΗΓΗ:www.in.gr
___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

...λίγα τα "ψωμάκια" μας αγαπητοί μου φίλοι όπως θα...παρατηρήσατε!!!
Προλάβετε λοιπόν!!!Ποτέ δεν είναι αργά να...εκφραστεί κανείς!!!Είναι να μη γίνει η αρχή και μπει το...όριο!!!Το ψυχοπλάκωμα είναι...αναπόφευκτο μετά!!!Τί ένας χρόνος, τί 5 δις;;; Η συμπεριφορά μας πρέπει να είναι η ίδια!!Μη μου παίρνετε και πολύ...θάρρος!!
Έτσι κι αλλιώς δε χρειάζεται κάποιος εξωτερικός παράγοντας για να...καταστραφεί η Γη!!Η δική μας αλαζονική συμπεριφορά, έχει βάλει μπροστά εδώ και χρόνια το σχέδιο... της ίδιας μας της εξόντωσης!!!
...και ο χορός των πυρκαγιών καλά ξεκίνησε και...φέτος!!

Καλό βράδυ.

Νίκος.

"ΝΕΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΑΟ - ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ!!!‏"

2009-06-09T16:01:00.004+03:00

Άκρως Εμπιστευτικό:

Έτοιμο σύντομα θα είναι το νέο γήπεδο του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ που θα χτιστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να ναι εύκολη πλέον η κατάκτηση του πολυπόθητου Πρωταθλήματος.

Πάμε γερά ρε...ΠΑΝΑΘΑ!!!!

"Παιχνίδι...ό,τι να 'ναι!!!"

2009-06-02T15:56:00.002+03:00

Είχα μια πρόσκληση για παιχνιδάκι από τον Κακό Λύκο και έτσι είπα να πάρω μέρος,γιατί μου φάνηκε...διασκεδαστικό!!

Μμμ...να εξηγήσω λίγο τους κανόνες...Μας έχουν δοθεί κάποιες ερωτήσεις...Γεμίζουμε τον player με ό,τι κομμάτια θέλουμε...Και για κάθε ερώτηση βάζουμε τον player να παίξει στην τύχη κάποιο από τα τραγούδια...Η απάντηση στην κάθε ερώτηση είναι ο τίτλος του τραγουδιού που...έτυχε!!Πάμε να δούμε,τί θα δούμε;;;Εγώ γέλασα πολύ πάντως με κάποια, γιατί σχετικά κολλούσαν!!
(Ααα, εδώ να πω ότι χρησιμοποίησα μόνο ελληνικά τραγούδια)

*Αν κάποιος σε ρωτήσει "Είσαι καλά;", εσύ λες....:

"Αγνός - Διάφανα Κρίνα"
(Τρυφερούλης...χαχαχα)

*Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

"Νεράιδα δίχως παραμύθι" - Μίλτος Πασχαλίδης
(Εδώ προσκύνησα,μόλις το συνειδητοποίησα!!Έπεσα κάτω από τα γέλια!!)

*Τι σου αρέσει στο άλλο φύλο;

"Άγγελος με...τους αγγέλους" - Μίλτος Πασχαλίδης
(Ας έκανα κι...αλλιώς)

*Πώς αισθάνεσαι σήμερα;

"Τσαλακωμένες Μέρες" - Υπόγεια Ρεύματα
(Μμμ...λες;;)

*Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σου;

"Μικρές χαμένες μέρες" - Υπόγεια Ρεύματα
(Να τις βρω και να τις...κερδίσω ξανά)

*Ποιο είναι το μόττο σου;

"Πέρασα χθες..." - Αλκίνοος Ιωαννίδης
(Με έχεις βαρεθεί πια...)

*Τι πιστεύουν οι φίλοι σου για σένα;

"Να τους δω να τρέχουν" - ΤΧC
(Χαχαχα...τρεχάτε τώρα με αυτά που σκέφτεστε)

*Τι πιστεύουν οι γονείς σου για σένα;

"Ακόμη ένα πρωί" - Ψόφιοι Κοριοί
(...που θα τον φάμε στη μάπα;;;)

*Τι σκέφτεσαι συχνά;

"Κανείς για μένα" - Αντίδραση
(Πωωω...δε νομίζω,αλλά γέλασα πολύ!!!!)

*Τι είναι 2+2;

"Να είσαι εκεί" - Μιχάλης Χατζηγιάννης
(Τα συμπεράσματα...δικά σας)

*Τι πιστεύεις για τους φίλους σου;

"Νταβατζής" - Τρύπες
(Ωραίες...παρέες κάνω κι εγώ!!Χαχαχαχα!!)

*Ποια είναι η ιστορία της ζωής σου;

"Βαζελίνη" - Ανώριμοι
(Καλά εδώ τί εννοεί;;;;ΠΑΝΑΘΑ μια ζωή...ελπίζω!!Εδώ να δεις γέλιο που έριξα!!)

*Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

"Κοινό μυστικό" - Active Member
(Celebrity εννοεί...το πιάσαμε το υπονοούμενο!!!:P)

*Τι σκέφτεσαι όταν βλέπεις αυτόν/αυτή που σου αρέσει;

"Προσοχή...ΚΑΝΤΙΝΑ" - N-Carkade
(Xαχαχα...μάλλον με πιάνει...κόψιμο από τις στομαχικές διαταραχές)

*Τι θα χορέψεις στο γάμο σου;

"Φώτα" - Μάσκες
(Μμμ...μάλλον το πιο αδιάφορο απ'όλα)

*Τι θα παίξουν στην κηδεία σου;

"Ο καβαλάρης του τρόμου" - Ξύλινα Σπαθιά
(Χαχαχα...τρέμετε...I'll be back)

*Ποιο είναι το χόμπι σου;

"Μουχλαλούδα,η μπαλάντα της φωτιάς" - Διάφανα Κρίνα
(Ναι,γιατί όχι;;;)

*Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;

"O κόσμος που αλλάζει" - Αλκίνοος Ιωαννίδης
(Καλά εδώ ανατρίχιασα...λες και απαντούσα κανονικά)

*Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό σου;

"Σαν εσένα - Ξύλινα Σπαθιά
(Κάτι...ξέρεις εσύ!!Χεχε)

*Τι θέλεις τώρα;

"Φλου" - Παύλος Σιδηρόπουλος
(Το έχω ανάγκη νομίζω)

Αυτά λοιπόν!!Πιστεύω αρκετές απαντήσεις κόλλησαν πάντως...Ενδιαφέρον παιχνιδάκι και σου φτιάχνει και τη διάθεση!!
Καλώ με τη σειρά μου,λοιπόν,να παίξουν εάν το επιθυμούν:το Σκρουτζάκο,το Χριστινάκι το ξωτικό,την Aggelika,το Korinoskilo και την Ιοκάστη...και φυσικά όσους άλλους θέλουν!!!

Καλό απόγευμα!

Νίκος.

" Άνθρωποι...γύρω μας"(Αληθινή ιστορία)

2009-06-01T20:45:00.003+03:00

Το ακόλουθο γεγονός συνέβει κατά την διάρκεια ενός υπερατλαντικού ταξιδιού:

Μία κυρία έτυχε να καθίσει δίπλα σε ένα μελαψό κύριο.

Η κυρία, φανερά εκνευρισμένη, ζήτησε από την αεροσυνοδό να της βρει άλλη θέση, επειδή δεν ήθελε να κάθεται δίπλα σε κάποιον μη «ευχάριστο» τύπο.

Η αεροσυνοδός της είπε ότι η πτήση ήταν γεμάτη, αλλά…θα ερευνούσε εάν υπήρχε χώρος ελεύθερος, ακόμη και στην πρώτη θέση, ώστε να…καλύψει το αίτημα της.

Οι υπόλοιποι επιβάτες βλέποντας τη σκηνή, απογοητεύτηκαν πάρα πολύ από την κυρία με την αντικοινωνική της στάση , αλλά και με το γεγονός ότι μια τέτοια παράλογη απαίτηση, θα την οδηγούσε ακόμη και…στην πρώτη θέση.

Ο δυστυχής επιβάτης φανερά ενοχλημένος και συγχρόνως λυπημένος για την ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε, προτίμησε να…σιωπήσει.

Το κλίμα μέσα στο αεροπλάνο ήταν πολύ ψυχρό και η ατμόσφαιρα πολύ ηλεκτρισμένη, αλλά η συγκεκριμένη κυρία έδειχνε ευτυχισμένη και χαρούμενη που θα μετακόμιζε στη πρώτη θέση , μακριά από «εκείνο» το άτομο!

Λίγα λεπτά αργότερα η αεροσυνοδός επέστρεψε και είπε στη κυρία:

“Συγνώμη κυρία , η πτήση είναι γεμάτη και δεν υπάρχει κενή θέση.........

…ευτυχώς όμως βρήκα μία ελεύθερη στη πρώτη θέση!!!

Μου πήρε αρκετή ώρα, διότι έπρεπε να πάρω πρώτα την άδεια του κυβερνήτη, για να γίνει αυτή…η αλλαγή.

Συγκεκριμένα μου είπε ότι… «με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να πιέσουμε κάποιον να καθίσει δίπλα σε ένα τόσο…μη ευχάριστο άτομο» και ενέκρινε αμέσως την αλλαγή.”

Οι υπόλοιποι επιβάτες δεν μπορούσαν να πιστέψουν ό,τι άκουγαν εκείνη τη στιγμή....... και η κυρία , με φανερή ικανοποίηση στο πρόσωπό της, ετοιμάστηκε να…σηκωθεί από τη θέση της!!

Τότε, η αεροσυνοδός γύρισε δίπλα στον μελαψό κύριο και του είπε:........

“Κύριε εάν θέλετε ακολουθήστε με…στην πρώτη θέση!!! Εκ μέρους της αεροπορικής μας εταιρίας , ο κυβερνήτης ζητά συγνώμη για το γεγονός πού έτυχε σε σας , να καθίσετε δίπλα σε ένα τόσο… «μη ευχάριστο άτομο».”

Όλοι οι επιβάτες χειροκρότησαν και έδωσαν συγχαρητήρια στο πλήρωμα, γιατί χειρίστηκαν την υπόθεση…τόσο αποτελεσματικά.

ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ,ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ
ΜΙΑ ΚΡΙΣΗ, ΑΠΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗ ΒΡΟΥΜΕ!!!

Εκείνη τη χρονιά ο κυβερνήτης και το πλήρωμα βραβεύτηκαν για την αντίδραση τους σε εκείνη την πτήση.

ΤΕΛΟΣ.

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________-

Ας γίνει βίωμά μας το εξής μήνυμα :

«Οι άνθρωποι μπορούν να ξεχάσουν ό,τι τους έχεις πει.

Μπορούν να ξεχάσουν ό,τι έχεις κάνει σε εκείνους,

Αλλά δεν ξεχνούν ποτέ το πως τους έκανες…να αισθανθούν».

"Mάιος..."

2009-05-26T02:37:00.004+03:00

R O A D S

"Ohh, can't anybody see
We've got a war to fight
Never found our way
Regardless of what they say

How can it feel, this wrong
From this moment
How can it feel, this wrong

Storm.. in the morning light
I feel
No more can I say
Frozen to myself

I got nobody on my side
And surely that ain't right
And surely that ain't right

Ohh, can't anybody see
We've got a war to fight
Never found our way
Regardless of what they say

How can it feel, this wrong
From this moment
How can it feel, this wrong

How can it feel, this wrong
This moment
How can it feel, this wrong

Ohh, can't anybody see
We've got a war to fight
Never found our way
Regardless of what they say

How can it feel, this wrong
From this moment
How can it feel, this wrong"

music/lyrics:PORTISHEAD

…ίσως από τους πιο κενούς μήνες του χρόνου για μένα…δεν ξέρω γιατί συμβαίνει , αλλά και φέτος αυτό βλέπω να γίνεται…Δεν υπάρχει η όρεξη για κάτι δημιουργικό…σα να έχει χαθεί ξαφνικά κάποιο νόημα και ενδιαφέρον , το οποίο θα με κρατούσε σε εγρήγορση αυτές τις μέρες!! Ακόμα κι εδώ, που το βλέπω σα μια διέξοδο, μου είναι αρκετά δύσκολο να εκφραστώ και να…ανοιχθώ!!

Δεν ανησυχώ πάντως γιατί ξέρω ότι σίγουρα είναι κάτι…παροδικό!! Όλοι λογικά, θα πρέπει να το έχουν νιώσει και περάσει σε κάποια περίοδο της ζωής τους!!(Αν όχι πείτε το μου να….αρχίσω να ζορίζομαι!!!)

Εξάλλου, καλοκαιράκι έρχεται και είναι καιρός να επανέλθουν κάποιες ισορροπίες…νομίζω!! Αν χαθεί κι άλλος καιρός σε…μίζερες στιγμές, δε με βλέπω και… πολύ καλά!! Ο χειμώνας που θα έρθει με το καλό(…πάντα αυτό ελπίζω!!!),έχω μια εντύπωση πώς θα είναι ζόρικος…(περισσότερες λεπτομέρειες και επεξηγήσεις γι’αυτό, θα δοθούν…με τον καιρό φυσικά!!!!)

Απλά, αυτό που χρειάζεται αυτές τις… «σάπιες» μέρες είναι …υπομονή!! Πολλές φορές, βέβαια, τον τελευταίο καιρό, έρχονται στο μυαλό μου στιγμές από το παρελθόν, κατά τις οποίες, είχα πιστέψει πώς όλα είχαν τελειώσει για μένα…Δραματικό ακούγεται ,το ξέρω…όμως δε μπορώ να το αποφύγω…όλα εμφανίζονται από το πουθενά…χωρίς να το θέλω...

Και ο δρόμος…ακόμα μακρύς!!! Τούτος, ίσως και να μην είναι ο μοναδικός τελικά…
Εκείνος που χάσαμε, λες να…οδηγούσε εκεί…πού θέλαμε;;;;

Ποτέ δε θα το μάθουμε…
…και έχουμε…ένα πόλεμο να…πολεμήσουμε!!
Mην το ξεχνάς αυτό!!

Nikos V.

"Aν θέλεις...ακολουθείς!!"

2009-05-19T16:07:00.003+03:00

L A Z A R U S

As the cheerless towns pass my window
I can see a washed out moon through the fog
And then a voice inside my head, breaks the analogue
And says

"Follow me down to the valley below You know
Moonlight is bleeding from out of your soul"

I survived against the will of my twisted folk
But in the deafness of my world the silence broke
And said

"Follow me down to the valley below You know
Moonlight is bleeding from out of your soul"

"My David don't you worry
This cold world is not for you
So rest your head upon me
I have strength to carry you"

(Ghosts of the twenties rising Golden summers just holding you)

"Follow me down to the valley below You know
Moonlight is bleeding from out of your soul
Come to us, Lazarus
It's time for you to go"

music/lyrics:PORCUPINE TREE

"Διεθνές Έτος Αστρονομίας 2009"

2009-05-11T03:12:00.003+03:00

Παρασκευή, 15 Μαίου, ώρα 19.00

Τελετή έναρξης των εκδηλώσεων για το Διεθνές Έτος Αστρονομίας 2009 που οργανώνουν το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και η Ελληνική Αστρονομική Εταιρεία.

http://www.interel.uoa.gr

"Συγγνώμη...."

2009-05-08T18:39:00.003+03:00

"...συγγνώμη που δεν ζήτησα,ποτέ μου μια συγγνώμη
Συγγνώμη που δεν ζήτησα,ποτέ μου μία γνώμη
Συγχώρα με που ξέχασα και πάλι τη γιορτή σου
Συγχώρα με αγάπη μου και 'ΑΙΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑ..ΣΟΥ"

...tsopana rave

"5ο Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ @ Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντ. Τρίτσης»

2009-05-07T13:36:00.002+03:00

...για τη μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις
για το δικαίωμα στην ελευθεροχρησία και την αυτοκαλλιέργεια
για την απεξάρτηση από την εγκληματικότητα και το παράνομο εμπόριο

Απαγορεύστε τις απαγορεύσεις και απεξαρτηθείτε από την παρανομία και την εγκληματικότητα... για πιο δίκαιη, ανθρώπινη και αποτελεσματική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων.
Γιατί ο πόλεμος κατά των «ναρκωτικών» μας έχει κοστίσει ήδη πολύ ακριβά με περισσότερους θανάτους, περισσότερους νέους χρήστες και περισσότερους φυλακισμένους.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ !!!
Η εξάρτηση από ουσίες είναι ζήτημα Δημόσιας Υγείας και όχι Δημόσιας Τάξης...

Το Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 8 και το Σάββατο 9 Μάη στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Α. Τρίτσης» (Ίλιον, Αγ. Ανάργυροι), το οποίο δυστυχώς έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη του από την Πολιτεία και συντηρείται από τις μοναχικές προσπάθειες φορέων που δραστηριοποιούνται σε αυτό, όπως η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.

Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρούμε αυτή τη συμβολική επανάκτηση ενός δημόσιου χώρου στηρίζοντας τις προσπάθειες εγια τη σωτηρία του Πάρκου, την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό και την ανάδειξή του σε υπερτοπικό πόλο πρασίνου και αναψυχής με σεβασμό στον Δημόσιο, κοινωνικό και οικολογικό του χαρακτήρα.

Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στους περιβαλλοντικούς όρους λειτουργίας του Πάρκου, προσπαθώντας να μειώσουμε το οικολογικό αποτύπωμα του φεστιβάλ. Διεκδικούμε την επανάχρηση του Δημόσιου Πάρκου αλλά ταυτόχρονα προσπαθούμε να περιορίσουμε την όχληση δίνοντας έμφαση στον περιορισμό των υποδομών, του χώρου που θα χρησιμοποιηθεί και, του όγκου των εγκαταστάσεων, στην κατεύθυνση και την ένταση του ήχου, στην καθαριότητα του χώρου. Επίσης δεν θα λειτουργήσει market με φαγητά.

Καλούμε τον κόσμο που θα συμμετέχει στο Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ, να σεβαστεί το Πάρκο που θα μας φιλοξενήσει, συμβάλλοντας υπεύθυνα στην καθαριότητα και την περιφρούρηση του χώρου.
Βοηθήστε να δημιουργήσουμε ένα οργανικό και αυτο-διαχειριζόμενο φεστιβάλ που θα ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις στον περιβάλλοντα χώρο που είναι το σπίτι χιλιάδων πουλιών και όχι χιλιάδων κουτιών μπύρας.
Για αυτό το λόγο κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ θα ανταλλάσσονται 10 άδεια κουτάκια μπύρας με 1 γεμάτα στο bar, αλλά και την Κυριακή 10 Μάη θα πραγματοποιηθεί εθελοντικός καθαρισμός του Πάρκου, σε συνεργασία με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.
Επίσης ζητάμε και τις δύο ημέρες του φεστιβάλ, την προσωπικά υπεύθυνη συνεισφορά όλων για τη στελέχωση εθελοντικών συνεργείων καθαρισμού και την αυτο-διαχείριση των προσωπικών απορριμμάτων.

Αυτό το φεστιβάλ γίνεται από όλους εμάς για όλους εμάς και μόνο με την συνειδητή συμμετοχή όλων.

Είναι μια ανοιχτή δημόσια γιορτή για την ελευθερία της έκφρασης και της επιλογής, τον αυτό-καθορισμό, την προσωπική και κοινωνική αυτονομία… Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός ανάμεσα στους διοργανωτές, τους καλλιτέχνες και όλους τους παρευρισκόμενους, δεν υπάρχει αντίτιμο ή κερδοσκοπικά οφέλη…

Η αυτοργάνωση, η εθελούσια υπεύθυνη συμμετοχή, η απελευθέρωση του Δημόσιου Χώρου και η αντι-εμπορευματική λογική διαπνέουν την λειτουργία του Αντιαπαγορευτικού Φεστιβάλ.

Αυτό το φεστιβάλ τάσσεται ενάντια σε κάθε ναρκο-κουλτούρα, ενάντια στο εμπόριο ναρκωτικών, ενάντια στην ηρωίνη, την κοκαΐνη, την ύπνωση, την πολυτοξικότητα, την αλόγιστη, εγωπαθή και υπερβολική χρήση «ουσιών»…

Είναι ενάντια σε κάθε κουλτούρα νάρκωσης, αποβλάκωσης, φρικαρίσματος, στρουθοκαμηλισμού… Η Ελευθερία, ο Έρωτας, η Φιλία, η μουσική, τα ταξίδια, οι γιορτές, το βίωμα της συλλογικής χαράς, το όνειρο, η δημιουργικότητα, το άνοιγμα της συνείδησης δεν μπορούν να παραδοθούν ούτε στους δεσμοφύλακες, ούτε στους ψυχίατρους, ούτε στα χέρια της αστυνομίας, ούτε στα χέρια των πρεζέμπορων…

Είναι χρέος όλων μας η συνάντηση αυτή να είναι ένα μάθημα από όλους εμάς για όλους εμάς, μια εμπειρία που μας κάνει καλύτερους, μια συνάντηση ενδυνάμωσης και συνειδητοποίησης.Αυτό το φεστιβάλ γίνεται ενάντια σε όλες τις απαγορεύσεις και ενάντια σε όλους τους εθισμούς.

Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντ. Τρίτσης»

(Είσοδος από Λεωφόρο Δημοκρατίας, Ίλιον, λεωφορεία Α10, Β10, 714 από Βάθης, Στ. Αττική)

Από τις 18.00 >
Ενημέρωση
Δρώμενα (performance, ζογκλέρ, stand up comedy)
Προβολές (video projections, slide shows, ντοκιμαντέρ)

Εικαστική έκθεση "ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!", από την ομάδα ΑΜΕΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Εικαστική έκθεση με θέμα το ΓΥΜΝΟ από την εικαστική ομάδα του ASH IN ART

Εργαστήριο (21.00) Ζωγραφική, Κολάζ και Κατασκευές από την εικαστική ομάδα του ASH IN ART, και έκθεση των δημιουργιών στο χώρο
στις 21.30 συνάντηση ενδιαφερόμενων για το εργαστήρι κρουστών του Σαββάτου

Μουσική

line up

19.30 - 20.15 PLUS DOTS
20.30 – 21.15 ΑΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ
21.15 – 22.30 MC YINKA & URBANIX
22.45 – 00.00 ZEN GARDEN
00.15 – 01.30 PALYRRIA
01.45 – 03.00 PROFESSOR SKANK
03.00 – 04.00 VLASTUR MEGACORP
04.00 – 05.30 BIOMASS

CHILL OUT AREA/ CHAI SHOP
20.00 - 22.00> Συζήτηση με ΚΛ. ΓΡΙΒΑ, ΓΡ. ΨΑΡΙΑΝΟ
22.00 - 00.00> Ντοκιμαντέρ (MAGIC WEED, ΤΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ)
00.00 - 05.30 > psy dub- spaced out music

Σάββατο 9 Μαΐου 2009

Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντ. Τρίτσης»

(Είσοδος από Λεωφόρο Δημοκρατίας, Ίλιον, λεωφορεία Α10, Β10, 714 από Βάθης, Στ. Αττική)

Από τις 18.00 >
Ενημέρωση
Δρώμενα (performance, ζογκλέρ, stand up comedy)
Προβολές (video projections, slide shows, ντοκιμαντέρ)

Εικαστική έκθεση "ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!", από την ομάδα ΑΜΕΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Εικαστική έκθεση με θέμα το ΓΥΜΝΟ από την εικαστική ομάδα του ASH IN ART

Εργαστήριο (19.00) ΚΡΟΥΣΤΩΝ από την ομάδα κρουστών του ASH IN ART, σύνθεση και εκτέλεση

Μουσική

line up

19.30 – 20.30 ΣΚΑΓΙΑ
20.45 – 21.45 FUNDRACAR
22.00 – 23.15 SKARIBAS
23.30 – 00.45 ΚΑΚΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ
01.00 – 02.30 VIBRONICS [UK]
02.45 – 04.00 ATIKO MINUS
04.15 – 05.30 DIRECT CONNECTION

CHILL OUT AREA/ CHAI SHOP
20.00 - 22.00> Συζήτηση με Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟ, Π. ΚΑΝΕΛΛΑΚΗ
22.00 - 00.00> ντοκιμαντέρ (GRASS, HASCHISCH)
00.00 - 05.30 > psy dub- spaced out music

και τις 2 ημέρες

VIDEO PROJECTIONS: VOID NETWORK ART LABORATORY, GLOBAL EYE, KINOMATIK

Πηγή:www.avopolis.gr

"Life is...short"

2009-05-06T14:53:00.003+03:00

Η παρακάτω ανάρτηση προέρχεται από ένα e-mail που μου έστειλε η φίλη μου η Γιώτα και θα ήθελα να την ευχαριστήσω γι'αυτό και να της ευχηθώ να ξεπερνάει πάντα,τις όποιες δυσκολίες της εμφανίζονται από εδώ και πέρα στη ζωή της...με ένα χαμόγελο και αισιοδοξία!!

Επίσης,ελπίζω οι φίλες μου να μην...παρεξηγήθηκαν με την προηγούμενη ανάρτηση...έτσι;;;

Υπέροχο μάθημα!!!

Το κορίτσι στη φωτογραφία είναι η Katie Kirkpatrick,21 ετών. Δίπλα της βρίσκεται ο αρραβωνιαστικός της ο Νικ, 23 ετών.

Η φωτογραφία πάρθηκε λίγο πριν τη γαμήλια τελετή τους που έγινε στις 11 Ιανουαρίου,
2005 στις Η.Π.Α.

Η Katie είχε καρκίνο στα τελευταία στάδια και περνούσε πολλές ώρες τη μέρα παίρνοντας φαρμακευτική αγωγή.

Στη φωτογραφία ο Νικ την περιμένει να τελειώσει μια από τις
πολλές χημειοθεραπείες που έκανε.

Σε πείσμα όλου του
πόνου που ένιωθε,του καταπονημένου οργανισμού της και των παρενεργειών της μορφίνης,
η Katie ετοιμάστηκε για το γάμο της και πρόσεξε την κάθε λεπτομέρεια.

Το νυφικό της χρειάστηκε πολλές φορές να το
τροποποιήσουν...λόγω του βάρους που έχανε συνέχεια.

Ένα
ασυνήθιστο αξεσουάρ στο πάρτι ήταν η φιάλη οξυγόνου την
οποία χρησιμοποιούσε η Katie και κατά τη διάρκεια της τελετής
και γάμου.

Το άλλο ζευγάρι στη φωτογραφία είναι οι γονείς του Νικ, ιδιαίτερα συγκινημένοι που έβλεπαν το γιο τους να παντρεύεται τον έρωτά του από το σχολείο.

Η Katie,πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι με τη φιάλη οξυγόνου, ακούγοντας ένα τραγούδι
από τον άντρα της και τους φίλους του.

Στη δεξίωση η Katie ξεκουραζόταν συνέχεια.Ο πόνος δεν την άφησε να σταθεί αρκετές φορές και αναγκαζόταν να κάθεται.

Η Katie πέθανε πέντε μέρες μετά τη μέρα του γάμου της.
Παρακολουθώντας μια γυναίκα, τόσο άρρωστη και αδύνατη να παντρεύεται και να έχει ένα τόσο ωραίο χαμόγελο στο πρόσωπό της μας κάνει να σκεφτούμε:
"Η ευτυχία είναι εφικτή, χωρίς να έχει σημασία πόσο χρόνος θα χρειαστεί γι' αυτή"

Πρέπει να σταματήσουμε να κάνουμε τις ζωές μας πολύπλοκες.

Η ζωή είναι σύντομη,

σπάσε τους κανόνες,

συγχώρα γρήγορα,

φίλησε με πάθος,

αγάπα αληθινά,

γέλα ασταμάτητα

και ποτέ μη σταματάς να χαμογελάς

όσο παράξενη και να είναι η ζωή.

Η ζωή δεν είναι πάντα το πάρτι που περιμένουμε να είναι,

αλλά όσο καιρό είμαστε εκεί,

πρέπει να χαμογελούμε και να είμαστε ευχαριστημένοι.

"Just for...

2009-05-05T15:47:00.005+03:00

Το πρώτο απόσπασμα είναι από το ημερολόγιο γυναίκας.
Το δεύτερο από το ημερολόγιο του άντρα.

1.. Aπόσπασμα από το ημερολόγιό ΤΗΣ:

"Το Σάββατο το βράδυ τον βρήκα λίγο παράξενο. Είχαμε πει να συναντηθούμε στο μπαρ για ένα ποτό. Επειδή όλο το απόγευμα είχα βγει για ψώνια με τις φίλες μου, νόμιζα ότι ήταν εξ αιτίας μου...επειδή έφτασα στο ραντεβού λίγο καθυστερημένα. Αυτός, όμως, δεν είπε τίποτα. Η συζήτησή μας δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο και τότε του πρότεινα να πάμε σ'ένα μέρος πιο ήσυχο και πιο ρομαντικό.

Ξεκινήσαμε για ένα ωραίο εστιατόριο, αλλά αυτός συνέχισε να είναι παράξενος. Έδειχνε να είναι απών. Προσπάθησα να τον διασκεδάσω χωρίς αποτέλεσμα. Αναρωτιόμουν επίμονα αν ήταν δικό μου το φταίξιμο. Τον ρώτησα αν ήταν εξ αιτίας μου και μου απάντησε πως εγώ δεν είχα να κάνω, αλλά δεν πείστηκα.

Στο αυτοκίνητο, καθώς γυρίζαμε σπίτι του είπα ότι τον αγαπούσα πολύ κι αυτός με αγκάλιασε ψυχρά, χωρίς να βγάλει άχνα. Δεν μπορώ να εξηγήσω τη συμπεριφορά του, δεν είπε τίποτα,δε μου είπε ότι με αγαπάει κι αυτός....δεν ξέρω τι να πω, είμαι πολύ ανήσυχη!

Επιτέλους, φτάσαμε σπίτι. Τη στιγμή εκείνη ήμουν σίγουρη πως ήθελε να με αφήσει. Προσπάθησα να του μιλήσω, εκείνος, όμως, άναψε την τηλεόραση κι
άρχισε να παρακολουθεί αφηρημένα, βυθισμένος σε σκέψεις, σα να ήθελε να μου πει ότι όλα είχαν τελειώσει. Στο τέλος παραιτήθηκα και πήγα για ύπνο.

Δε θα 'χαν περάσει ούτε 10 λεπτά κι ήλθε κι αυτός στο κρεβάτι και με μεγάλη μου έκπληξη τον είδα να ανταποκρίνεται στα χάδια μου και κάναμε έρωτα
αν και εξακολουθούσε να είναι απόμακρος. Προσπάθησα να του μιλήσω για τη σχέση μας ακόμη μια φορά, για όσα είχαν συμβεί εκείνο το βράδυ αλλά τον έχει ήδη πάρει ο ύπνος.

Έβαλα τα κλάματα. Έκλαιγα όλη νύχτα μέχρι που με πήρε και μένα ο ύπνος.

Είμαι σχεδόν βέβαιη πως σκεφτόταν κάποια άλλη. Η ζωή μου είναι ένα μπάχαλο"

2.. Απόσπασμα από το ημερολόγιό ΤΟΥ:

"...έχασε ο Παναθηναϊκός από τον Αστέρα Τρίπολης... αλλά τουλάχιστον γάμησα"

"O ωκεανός...της Πίνδου"

2009-05-04T17:25:00.003+03:00

...δημιουργήθηκε πριν από 200.000.000 χρόνια από εκρήξεις βουνών που ήταν ηφαίστεια

Έναν ολόκληρο ωκεανό, αυτόν της Πίνδου, που πριν από 200 εκατομμύρια χρόνια σκέπαζε μεγάλο μέρος της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας, δημιούργησαν με τις αλλεπάλληλες εκρήξεις τους τέσσερα... βουνά της χώρας μας που τότε ήταν υποθαλάσσια ηφαίστεια.

Ήταν μια περίοδος όπου η ξηρά είχε τελείως διαφορετική μορφή από τη σημερινή. Οι ήπειροι και οι ωκεανοί δεν είχαν αρχίσει ακόμη να σχηματίζονται και ολόκληρη σχεδόν η ξηρά ήταν ενωμένη σε μια υπέρ ήπειρο την Παγγαία που βρεχόταν από τον ωκεανό της Τηθύος. Το κομμάτι της Γης πάνω στο οποίο βρισκόταν η Ελλάδα είχε επίσης διαφορετική μορφή και ένα μεγάλο κομμάτι θάλασσας, ο λεγόμενος ωκεανός της Πίνδου, εκτεινόταν στην περιοχή από τη σημερινή Αλβανία και την πρώην Γιουγκοσλαβία μέχρι νότια στη Ναύπακτο και τη Λαμία.

Στον βυθό αυτού του ωκεανού, που σταδιακά εξαφανίστηκε, βρίσκονταν τα σημερινά βουνά του Κόζιακα, της Όθρυος, της Οίτης και του Καλλιδρόμου. Εκείνη την εποχή όμως δεν ήταν ακριβώς βουνά, αλλά υποθαλάσσια ηφαίστεια και έμοιαζαν περισσότερο με ρήγματα που είχαν στις παρυφές τους κρατήρες.

Μεγάλες εκρήξεις

«Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι τα συγκεκριμένα βουνά βρίσκονταν πριν από εκατομμύρια χρόνια στον βυθό της θάλασσας, αλλά δεν γνωρίζαμε ότι με τις μεγάλες εκρήξεις που προκάλεσαν εκείνη την εποχή συνέβαλαν στη δημιουργία του ωκεανού της Πίνδου», λέει στα «ΝΕΑ» ο επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Βασίλης Τσικούρας, ο οποίος μαζί με τον καθηγητή Κωνσταντίνο Χατζηπαναγιώτου και άλλους ειδικούς εξέτασαν τα πετρώματα που αποτελούν τα τέσσερα αυτά βουνά.

Λαμβάνοντας δείγματα των πετρωμάτων και πραγματοποιώντας μια σειρά από αναλύσεις, διαπίστωσαν ότι τα βουνά αποτελούνταν από μαγματικά πετρώματα τα οποία είχαν ξεπηδήσει από τη Γη, όταν βρίσκονταν στον πυθμένα της θάλασσας. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας πολωτικό μικροσκόπιο- το οποίο απομονώνει τα συστατικά στοιχεία του πετρώματος, επιτρέποντας την καλύτερη παρατήρηση των χαρακτηριστικών τους- διαπίστωσαν ότι στην Όθρυ, τον Κόζιακα, την Οίτη και το Καλλίδρομο, υπήρχαν υπολείμματα από το στερεοποιημένο μανδύα της Γης ο οποίος την ώρα των εκρήξεων βρήκε διέξοδο και ξεπήδηξε μέσα από τα ηφαίστεια και διασκορπίστηκε στον πυθμένα του ωκεανού της Πίνδου.

Πολλές φορές η λάβα που έβγαινε από το εσωτερικό της Γης στον πυθμένα είχε τη μορφή φυσαλίδων και όταν ερχόταν σε επαφή με το νερό του ωκεανού, πάγωνε αμέσως δημιουργώντας ένα αποστρογγυλωμένο κέλυφος. Έτσι έπαιρνε τη μορφή μαξιλαριού και αυτοί οι σχηματισμοί που λέγονται μαξιλαροειδείς λάβες είναι ακόμη και σήμερα ορατοί στα τέσσερα βουνά, μαρτυρώντας από πρώτο χέρι το «εκρηκτικό» παρελθόν τους.

ΑΠΟ ΑΛΒΑΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΛΑΜΙΑ

Από τη σημερινή Αλβανία και την πρώην Γιουγκοσλαβία μέχρι νότια στη Ναύπακτο και τη Λαμία εκτεινόταν ο ωκεανός της Πίνδου...

Πηγή:www.tanea.gr

"Aπλά...ένα παιχνίδι!!!"

2009-04-28T03:19:00.002+03:00

Λοιπόν,Boubou μου,παρακάτω δημοσιεύω κάποια από τα τραγούδια,τα οποία σημαίνουν πολλά για μένα και έχουν συνδεθεί με διάφορες καταστάσεις ή αγαπημένα πρόσωπα:

"...and somehow I knew you could never, never stay
And somehow I knew you would leave me
And in the early morning light
After a silent peaceful night
You took my heart away
Oh I wish, I wish you could have stayed"

*(Απλά...ανατριχίλα!!!)

"Your lips shine like Paris
Mon amour
A toi toujours
Mon chérie
But your tears bring a little London for me
Berlin can never be so cold as you reach

Baby,won't you dance with me to the night
to the serious moonlight
Brighter than the stars above you shine
And the loving feels alright..."

*(Αφιερωμένο στη Geo με πολλή αγάπη....)

"...buy me a trip to the moon
So I can laugh at my mistakes
I can see the end from here
From this perspective it looks kind of silly
Satellites and astronauts
Tell me there are greater things ahead"

*(...για μια πολύ σκοτεινή περίοδο της ζωής μου!!)

"...i fall back into pain,
With your empty kiss
Beneath this rain,
You're still the one I miss"

*(...τί να λέμε τώρα;;;)

"...ένα άθλιο στρώμα, γεμάτο με αίμα,
Ένα άψυχο σώμα, μ 'ένα μαχαίρι στο δέρμα.

Σκαλίζει μια φράση, πάνω στο δέρμα, μόνο με αίμα,
Δεν είναι η αγάπη, τίποτε άλλο, παρά ένα ψέμα..."

*(...πολύ απλά...αυτό είναι!!)

...θα μπορούσα να..."ποστάρω" κομμάτια αγαπημένα για πάρα πολύ ακόμα,αλλά προτιμώ κάποια στιγμή να τα δημοσιεύσω ξεχωριστά και όπως τους αρμόζει!!
Με τη σειρά μου,και για να μην ξεχάσω κάποιον,καλώ όποιον ή όποια θέλει να πάρει μέρος στο παιχνίδι!!!

Καλό βράδυ σε όλους.

Nikos V.

"Φοβερή ιδέα..."

2009-04-27T01:59:00.003+03:00

Στη Λετονία, μια δημιουργική, τολμηρή αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενη διαφημιστική εκστρατεία κατάφερε, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να πετύχει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, αλλά και όλοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι: Να αλλάξουμε νοοτροπία. Ή, πιο ωμά ακόμα: Νά αλλάξουμε μυαλά!

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ εταιρεία Mooz!, έπεισε με την δική της τολμηρή προσέγγιση στο θέμα των τροχαίων, την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκριμένη καμπάνια. Βασικός «στόχος», ήταν οι οδηγοί, κυρίως άνδρες, ηλικίας 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά που αναπτύσσουν στο οδήγημα, και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους, αφού τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία προκαλούνται με ευθύνη ανθρώπων που πίστευαν ότι είναι οι καλύτεροι οδηγοί στον κόσμο, εννοώντας με αυτό, ότι ήταν ... περίπου Σουμάχερ.

Η ΔΙΑΦHΜIΣΗ που βγήκε τελικά, και που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, δεν ήταν από αυτές τις «διδασκαλικού τύπου», όπου πάντα κάποιος σου κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο και σου λέει «μή τρέχεις». Η Mooz!, εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, επικέντρωσε την προσοχή της και σε ένα άλλο θέμα: την σοβαρή έλλειψη οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Και τι έκανε, λοιπόν; Αντί κάποιου ενημερωτικού εντύπου, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο λάμβαναν οι οδηγοί κατευθείαν από την αστυνομία.
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, όσοι υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας (και κανονικά θα έπρεπε να λάβουν κλήση), αναγκάζονταν από την αστυνομία να υπογράψουν το πιστοποιητικό με το οποίο δήλωναν διατεθειμένοι να γίνουν δωρητές οργάνων! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατά 39% στην, έστω και δι' αυτού του τρόπου, δωρεά οργάνων. Μπορεί, λοιπόν, οι οδηγοί να μην θυμόνταν ένα οποιοδήποτε διαφημιστικό, όμως δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν ποτέ την ημέρα που, άθελά τους, έγιναν δωρητές οργάνων...

Το Συμβόλαιο

Η ΗΜΕΡΑ εκείνη, είναι όταν, έπειτα από κάποια σοβαρή παράβασή τους, υποχρεούνται να υπογράψουν το παρακάτω Πιστοποιητικό Δωρητή Οργάνων:

«Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρίσκονται στη θέση μου, και εάν βρίσκονταν, δεν θα έπαιζαν ποτέ με τη ζωή τους.
Εγώ ο/η , ____ _________________, εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στο δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Έχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά.
Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους θα είμαι εγώ υπεύθυνος για το θάνατο ή την αναπηρία τους, εξαιτίας ατυχήματος
__, _______, 200_
Υπογραφή΄
____ _________"

Πηγή:www.baltic-course.com

"METRO...Θεσσαλονίκης"

2009-04-27T01:52:00.002+03:00

Τα έργα του μετρό Θεσσαλονίκης προχωρούν με τόσο αργούς ρυθμούς...

Φωτογραφία ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!
Πώς περνούν οι εργαζόμενοι στο μετρό τον ελεύθερο χρόνο τους!

"The air i breathe...was a gift from...you!!"

2009-04-22T03:42:00.004+03:00

A I R

"Unspoken witness never reached the eyes of the day
Yet the moon was the one to hear
How she prayed forgiveness for each shattered little word she made to weep
Why these woods still echo, how the whispering tangles on
When the moon was the only one here
How I pray to loose my burden in this place where I loved you dead
And you are the air, the cold beneath this whispering wind, carried within
You are the air, the warmth in sorrow I took in when I could feel the end
The air... the air I breath was gift from you..."

[music:Charon, lyrics:J-P Leppäluoto]

"Θέλει κόπο η αγάπη για να αποκτηθεί...Δεν κοιτάει να πιαστεί από πουθενά...Βασίζεται στη δική της δύναμη...αυτή που της δίνουν...και μετά την αφήνουν...μόνη,να τραβήξει το δρόμο της...
Ένα δρόμο χωρίς γυρισμό...που δε συγχωρεί τα λάθη...Τα "πρέπει" δεν έχουν θέση εδώ...όχι ανάμεσά μας...
Κάποτε,βέβαια,ίσως όλα γίνουν μια συνήθεια...και τίποτα δε θα 'ναι όπως παλιά...
Τότε που το αστέρι μας δεν έσβηνε ποτέ...έλαμπε "ακούραστα" για μας τους δυο...κι
εσύ να με κοιτάς,ακουμπισμένη στο στήθος μου,ενώ κοιμάμαι...με μόνο όνειρο μες
στο μυαλό,να ξυπνήσω και να είσαι δίπλα μου...εκεί ακόμη και να με κοιτάς...να μου
γελάς...παίρνοντας κάθε ίχνος μελαγχολίας από το αρρωστημένο βλέμμα μου...

Να προσέχεις αγάπη μου...στο δρόμο που διάλεξες να ακολουθήσεις...δε θέλουν πάντα
το καλό μας...
Αν όλα παν καλά,κάνε μου μια χάρη και μη με ξεχάσεις...
Εγώ εδώ θα είμαι να ρωτώ,να χαίρομαι για σένα...γιατί δεν έμαθα τίποτε άλλο από

το...να σ'αγαπώ..."

(...απόσπασμα από το γράμμα,το οποίο μάλλον δε διάβασες ποτέ...)

Nikos V.

"Γιατί οι Έλληνες οδηγοί δεν συμμετέχουν...στη Formula1;"‏

2009-04-19T19:16:00.002+03:00

1) Ο Έλληνας δεν μπορεί να οδηγεί σε κανονικό ΔΡΟΜΟ χωρίς λακκούβες, σαμαράκια, σκαψίματα της ΔΕΗ. Συνέπεια αυτού, θα είναι να κοιμηθεί στο τιμόνι.

2) Η Formula 1 δεν διαθέτει κόρνα, πώς θα μπορέσει να σπάσει τα νεύρα του προπορευόμενου;

3) Η Formula 1 δεν διαθέτει τασάκι, ράδιο CD Player , υδραυλική φραπεδιέρα, θήκη για το κινητό και ειδική θήκη για τα γυαλιά ηλίου. Η οδήγηση γίνεται βαρετή..

4) Στη Formula 1 δεν έχει μέρος για να βάλει το μαξιλαράκι που γράφει «I LOVE YOU», το αρκουδάκι που του χάρισε το μωρό του, το μπρελόκ της ομαδάρας, το μαγνητάκι που γράφει «Μπαμπά μην τρέχεις», το σκόρδο, τη χάντρα και κανά-δυο άλλα χαϊμαλιά.

5) Στη Formula 1, δεν μπορεί να βγάλει το χέρι του έξω για να μουντζώσει.

6) Στην πίστα της Formula 1, έχει μόνο ένα φανάρι το οποίο: δεν μπορεί να το παραβιάσει, ούτε να κορνάρει για να ξεκινήσει ο «μαλάκας» που είναι μπροστά, ούτε μπορεί να ξεκινήσει όποτε του καπνίσει ή να κάνει πως δεν το είδε ή ακόμα και να σταματήσει μετά από αυτό.

7) Στη Formula 1, η ζώνη ασφαλείας είναι υποχρεωτική.

8) Από τα pit stop δεν μπορεί να βγει «κομμάτια» όπως θα έκανε ξεπαρκάροντας.

9) Στη Formula 1, δεν υπάρχουν διασταυρώσεις με προτεραιότητα για να τις παραβιάσει.

10) Όταν κάποιος τον προσπεράσει στην πίστα, δεν είναι καθόλου "μαλάκας" και "άχρηστος"!

Καλό βράδυ εύχομαι σε όλους!!

Nikos V.

"And i wonder...if you ever wondered the same"

2009-04-19T15:08:00.005+03:00

A N G E L I C A

"Where are you tonight?
Wild flower in starlit heaven
Still enchanted in flight
Obsession lament to freedom

A Timeless word, the meanings changed
But I'm still burning in your flames
Incessant, lustral masquerade
Unengaged, dim lit love didn't taste the same

And I wonder...if you ever wondered the same...
And I still wonder..."

music/lyrics:Anathema

...γιατί έρχονται στιγμές που μπορεί να σε αλλάξουν για πάντα!!Όσα πίστευες πριν λίγο...γίνονται ξαφνικά παρελθόν!!Χάνονται μαζί με τα λόγια που έχεις πει και που έχουν..."χαράξει" καρδιές!!
Ένα "συγγνώμη...άλλαξα" φτάνει...και μετά σιωπή!!
Τα όνειρα όμως είναι εδώ για να...μείνουν παντοτινά!!
Ακόμη κι αν έχουν γίνει σκόνη...αξίζει να τα ακολουθείς!!

...και ακόμη αναρωτιέμαι...

(...ξαφνικά όλα φωτίζονται γύρω μου!Μπορώ να σε διακρίνω πλέον...)

Νikos V.

"Paint me a room...where i can dream..."

2009-04-17T20:01:00.006+03:00

E P I T A P H

"Paint me a room where I can dream
Dream of a world that I used to see
Paint me a window, soft and defined
And flood yellow light
Through the open blinds
It's somewhere, hidden from view
A portrait, an epitaph..."

music/lyrics:Antimatter

"Today is a doomy day"

2009-04-17T14:35:00.004+03:00

THE CRY OF MANKIND

You can't expect to see him and survive
You'll swallow his tongue of thorns
His mouth, dripping with flies
In his glorious kingdom of fire
But I believe he wept
I will make them all lie down
Down where hope lies dying
With lust, you're kicking mankind to death
We live and die without hope
You tramp us down in a river of death
As I stand here now, my heart is black
I don't want to die a lonely man
This is a weary hour
This is a weary hour

music/lyrics:My dying bride

"A dawn without God"

2009-04-17T14:03:00.003+03:00

WITHOUT GOD

"Human Birds Watch the Sky
Where Dark formations sail
Infecting the area of God
"JHVA ELOHIM METH"

I am God creator of Life
I am God Enchanter of Death
Death - that now marks you
Life - that slowly pass away

Screams of fear, dismembering the wind
Helpless souls drowning in Pain
But storms of dawn...
A dawn without God

My spirit filled with hate sets free
The force of the Golden Dawn
Without God
Entomb your fear

The spirit is free
Jhva Elohim Meth
Satan laughs
Jhva Elohim Meth

I raise my fist
To the sky
Swear the Ancient oath of Black
The lambs shall bleed
Eternally bleed
God is Dead and shall forever be..."

music/lyrics: Katatonia

Και να που φτάσαμε ξανά στις μέρες του Πάσχα....ημέρες που διακρίνονται από πράξεις μέγιστης υποκρισίας και υπερβολής...
Παντού γύρω σου,οι περισσότεροι προσπαθούν να φανούν...λυπημένοι,συμπάσχοντας τάχα στο "Θείο" δράμα...και ότι βρίσκονται πιο κοντά στο...θεό!!!
Δε μπορώ να καταλάβω...εδώ δεν είναι ικανοί να συμπονέσουν και να ενδιαφερθούν για τον ίδιο το συνάνθρωπό τους...το διπλανό τους...Θα νιώσουν άραγε αγάπη και θλίψη για κάποιον που δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους???Αδύνατο μου φαίνεται....
...ή μήπως με μια νηστεία 5 ημερών όλα παραγράφονται...και είμαστε μια χαρά??
Εξάλλου και αυτός ο τύπος που...δήλωσε κάποτε Θεός είχε πει πως ότι καλό κάνετε για το διπλανό σας...είναι σα να το κάνετε για εκείνον...

Έστω κι έτσι,σκεφτείτε το...είναι το μόνο που έχει νόημα στην τελική...

Nikos V.

"Tonight, my head is full of wishes..."

2009-04-15T02:44:00.004+03:00

"Who could call my name without regretting
who could see beyond this my darkness
and for once save their own prayers
who could mirror down just a little
of their sun

How could this go so very wrong
that I must depend on darkness
would anyone follow me further down
how could this go so very far
that I need someone to say
what is wrong
not with the world but me

Who could call my name without regretting
who could promise to never destroy me
tonight my head is full of wishes
and everything I drink is full of her"

music/lyrics:Katatonia

"Ένα ολέθριο τίποτα...κεντημένο απ' τ' άστρα σου"

2009-04-12T04:41:00.003+03:00

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

"Σαν μια βροχή από στάχτες σε μια οπάλινη θάλασσα
κύλισα στη ζωή σου κι έτσι όλα τα χάλασα
Έτσι απόμεινε εδώ ένας πέτρινος γίγαντας
ένα ολέθριο τίποτα κεντημένο απ' τ' άστρα σου.

Πόσο ακόμα θα υπάρχω στις ρακένδυτες μνήμες
σου πόσο ακόμα θα ψάχνω αιμοραγώντας με στίχους
την ανάσα απ' το γέλιο σου, τους τριγμούς απ'τα βήματα
της αγάπης το τρέμουλο στους σπασμούς της φωνής σου
τόσα χρόνια σπατάλησα να προσμένω τον ίσκιο σου
ένα χέρι ζεστό ας μου κλείσει τα μάτια.

Ξεψυχάω ανήμπορος μακριά απ' τα χάδια σου
στη ζωή μου πια δύουνε πεθαμένα φεγγάρια.

Κυριακή των Βαϊων ανοιξιάτικο βράδυ
σου στέλνω για τη γιορτή σου
Καρτ - ποστάλ απ' τον Άδη."

Μουσική: Διάφανα Κρίνα
Στίχοι: Παντελής Ροδοστόγλου

"Sentient..."

2009-04-10T21:25:00.002+03:00

"Distractions from the truths we dare not face...
At the edge of the universe, there are a million angels..." (Anathema)

"...αφιερωμένο για τα θύματα από το σεισμό,στην ιταλική πόλη Λακουίλα.Δεν το χωράει ο νους,για το πόσο εύκολα και αιφνιδιαστικά μπορεί να σταματήσει ετούτο εδώ το πανηγύρι που λέγεται...ζωή"

Nikos V.

"Our pain is larger...than the universe tonight..."

2009-04-08T04:01:00.005+03:00

Second Love

"Day after day
Nothing's changed you're far away
But I need you to know that I can't sleep anymore
By the nights
Night after night
The stars are shining so bright
Though our pain is larger than the universe tonight

I want you to know I can't sleep anymore
By the nights
By the nights
Day after day I want you to say
That you're mine
You are mine

Year after year
Tear after tear
I feel like my heart will break in two
You came like a wind I couldn't defend
You cut my heart so deeply
The scars won't mend

I'll never believe in love anymore
After this
After this
Can never change or rearrange
What we lost
What we lost

Time after time
I am wasting my time
Living in a past where I was strong
But now I am gone
I leave no shadow when I'm alone
I'll stay forever in my dreams where you are near

Want you to know I can't sleep anymore
By the nights
By the nights
Day after day I want you to say
That you're mine
You are mine"

music/lyrics:Pain of Salvation

"It must have been...an angel"

2009-04-06T03:02:00.004+03:00

Photo: flickr.com

Angels walk among us

"(Only you can heal inside,
only you can heal your life)

it must have been an angel
who counted out the time
yes it must have been an angel
who raised a knowing smile
and i just couldn't reach you
no matter how i tried
no i just couldn't reach you
so instead i ran to hide

(only you can heal inside,
only you can heal your life)

mother can you hear me?
can you tell me, are you there?
father can you help me?
cos i know that you care
and i don't have to fight it anymore
for all those years i was dreaming
and i don't have to worry anymore
cos i found my belief in...
mother can you hear me?
can you tell me are you there?
father can you help me?
cos i know that you care

(only you can heal inside,
only you can heal your life)"

music/lyrics: Anathema

Στις μέρες μας,όλο και περισσότερο,οι άνθρωποι χάνουν την επικοινωνία και γενικά την "επαφή" μεταξύ τους,η οποία θα έπρεπε να διέπει τη ζωή τους...
Στο μυαλό μας η επικοινωνία είναι αυτονόητη...στην πράξη όμως όπως αποδεικνύεται εμφανίζονται δυσκολίες,οι οποίες ενθαρρύνονται κυρίως από τον εγωισμό των ατόμων...
Τα προβλήματα λοιπόν που αντιμετωπίζει ο καθένας ξεχωριστά στον δικό του μικρόκοσμο,συνεχίζουν να αυξάνονται αντί να μειώνονται,και αυτός είναι ένας λόγος που απομακρύνουν τον έναν από τον άλλον...Εγκλωβισμένοι μέσα σε αυτά,αρνούνται να κοιτάξουν δίπλα τους...Δεν τους ενδιαφέρει πια...Οι ίδιοι να είναι καλά και δεν "πα να γαμηθεί" ο διπλανός??

Στην Ελλάδα δε,το φαινόμενο αυτό είναι πολύ σύνηθες...Μπορείς να το παρατηρήσεις παντού και σε όλες τις στιγμές...
Ναι,είμαστε πολύ "παρτάκηδες" ως λαός...και όσο το ανακαλύπτω με αηδιάζει περισσότερο η ιδέα το να συνεχίσω να ζω εδώ πέρα...Ακραία σκέψη,η οποία όμως με βασανίζει τελευταία...

Πρέπει να καταλάβουμε ότι σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχουμε μόνο εμείς και η οικογένεια μας...Γιατί να βγαίνω έξω και να αισθάνομαι ότι ανά πάσα στιγμή κάποιος θα είναι εκεί για να με βλάψει?Έχω κάποιους λόγους να σκέφτομαι έτσι??...δε νομίζω!!Κι όμως περνάει συχνά από το μυαλό μου...

Και αυτή την αίσθηση έχω κάθε πρωί πιο έντονη μέσα μου,όταν πάω στη δουλειά!!
Στο δρόμο,στο τρένο...οι περισσότεροι έχουν το ίδιο βλέμμα...φαίνονται τόσο δυσαρεστημένοι από τη ζωή που κάνουν και με κάθε ματιά τους πάνω μου είναι σα να μου λένε:"...και εσύ φταις για αυτό!!"

Έχετε σκεφτεί ότι πια δε μιλάμε μεταξύ μας??Και είναι όλα τόσο απλά!!Μια..."καλημέρα" είναι αυτή!!Πες την και ας πάει στο διάολο!!Πραγματικά,στις σπάνιες περιπτώσεις,στις οποίες μου έχουν μιλήσει στο δρόμο άγνωστοι άνθρωποι,η διάθεση μου ανέβηκε κατακόρυφα...και σκέφτομαι "γιατί να μη συμβαίνει πάντα αυτό??".

...όπως πριν λίγες μέρες!!Βγαίνοντας από το σπίτι μου και πριν μπω στο αμάξι για να πάω στη δουλειά(ομολογώ ότι δε βλεπόμουν εκείνη τη μέρα...από κούραση και από ψυχολογία κυρίως)παρατήρησα έναν γεράκο που ερχόταν προς το μέρος μου...δεν έδωσα στην αρχή πολλή σημασία γιατί είχα τα "δικά μου"(τί σας έλεγα λίγο πιο πάνω??)Όμως όταν έφτασε ακριβώς απέναντι μου,είδα τα μάτια του να με κοιτάζουν επίμονα...ομολογώ ότι ένιωσα λίγο περίεργα και άβολα εκείνη τη στιγμή...Χωρίς να το σκεφτεί πολύ και με καθαρή φωνή ο "παππούς" μου λέει:"Θα περπατήσω λίγο παρακάτω και θέλω να με παρακολουθήσεις και να μου πεις αν πάω καλά..."
Απόρησα με την ερώτηση του και σκέφτηκα ότι ίσως να ένιωσε κάποια ζάλη ή κάτι άλλο ο άνθρωπος όπως περπατούσε...Έκατσα λοιπόν και τον είδα να περπατάει μπροστά μου!!!
"Μια χαρά πάτε" του απάντησα,"...αλλά γιατί ρωτάτε???".
Τότε εκείνος γεμάτος υπερηφάνεια και συγκίνηση μου είπε:"Σε λίγες μέρες αγόρι μου κλείνω τα 100 μου χρόνια...σου δίνω ευχή κάποτε κι εσύ να φθάσεις τα χρόνια μου και να είσαι όρθιος και γερός...να προσέχεις!!!"
Έμεινα να τον κοιτάζω σα χαζός,μέχρι να στρίψει στο επόμενο στενό...
Το συναίσθημα που με κατέκλυσε ήταν πρωτόγνωρο!!Ήμουν σίγουρος πως εκείνη τη μέρα τίποτα δε θα μου άλλαζε την κακή μου...διάθεση!!Κι όμως...αυτή η συνομιλία με το γεράκο μου έφτιαξε τη μέρα!!Κάτι το τόσο μικρό και απλό με γέμισε με ελπίδα για την ίδια τη ζωή!!
Ακόμα έρχεται στο μυαλό μου η φυσιογνωμία του και μου κάνει εντύπωση που ποτέ δεν τον είχα δει άλλη φορά στη γειτονιά...και ούτε που τον ξαναείδα από τότε!!

Βρε λες να ήταν....??

(...αφιερωμένο εξαιρετικά το παραπάνω τραγουδάκι...να τα χιλιάσεις και να είσαι πάντα τόσο...αισιόδοξος!!)

Nikos V.

"Τελικά η φυλακή σε προφυλάσσει από ένα σωρό κινδύνους!!"

2009-03-30T16:24:00.005+03:00

Το σχόλιο/συμπέρασμα του γέρου κρατουμένου όλα τα λεφτά!!!

"Ο πράκτορας ήταν...μέσα στα πράγματα"

2009-03-27T16:17:00.005+02:00

Πανέξυπνη φάρσα(χωρίς μπινελίκια κυρίως) την οποία έψαχνα πολύ καιρό τώρα,αλλά πού να φανταστώ ότι αυτός που την ανέβασε δεν ήξερε πως γράφεται η λέξη ..."φάρσα"???

Έτσι,για να γελάσει λίγο το χειλάκι μας....

Nikos V.

"Η πιο ευτυχισμένη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου!!!!"

2009-03-26T02:55:00.005+02:00

...γιατί πολύ απλά έχω ανθρώπους γύρω μου που νοιάζονται πραγματικά για μένα...είναι λίγοι αλλά τελικά ξεκαθάρισαν από τη "φτηνή" μάζα εκείνων...,των "περαστικών"...δεν κρύβονται πίσω από το "εγώ" τους...θέλουν να με βλέπουν να χαίρομαι ακόμα και με το πιο απλό πραγματάκι!!!...γιατί,κακά τα ψέματα,κι εγώ το ίδιο επιθυμώ για αυτούς!!θα έδινα τα πάντα για να συμβεί αυτό!!...και το ξέρουν!!

...όπως το ήξεραν και πολλοί από τους "άλλους"!!Όμως παρεξήγησαν την πραγματική αγάπη με το "δράμα"(μαλακία ε??)...φαίνεται δεν έχουν μάθει να μοιράζονται τέτοιου είδους συναισθήματα...τους είναι δύσκολο στην τελική!!!Πώς να το κάνουμε?Δεν τους βγαίνει ρε παιδί μου!!Τέτοιες εκδηλώσεις δεν αρμόζουν ούτε στο "άτομο" τους...ούτε καν στην "πολύπλευρη" προσωπικότητά τους!!Το να χάσεις έναν άνθρωπο για ΠΑΝΤΑ(με τον οποιονδήποτε τρόπο) είναι ίσως το πιο εύκολο πράγμα στη ζωή τους...."Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" και δεν τρέχει και τίποτε στην τελική!!!Και...γιατί άλλωστε??
Αφού "έτσι είναι η ζωή" δε σας έμαθαν "κάποιοι"...???

...συν τοις άλλοις όμως θα ήθελα να ζητήσω και ένα μεγάλο "συγγνώμη" που παρεξήγησα τα "τελευταία" λόγια σας...τα παρερμήνευσα και τα παρουσίασα μέσα στην κεφάλα μου με έναν δικό μου,μοναδικό τρόπο..."μαζοχιστικό"...ναι συμφωνώ!!!

"ΣΥΓΓΝΩΜΗ" εεε??

(Κι όμως ρε παιδιά,παρόλα αυτά,τί ευκολία και άνεση είναι αυτή που έχετε όταν ξεστομίζετε ένα "Σ'ΑΓΑΠΩ"??)

Nikos V.

FIRST DAY...

I see you've found my underground
So help yourself to guns and ammo
Nothing here has ever seen the light of day
I leave it in my head

It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life

You'll remember me, for the rest of your life
You'll remember me, for the rest of your life

It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life

It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life

Don't fuck it up
Don't fuck it up

You'll remember me, for the rest of your life
You'll remember me, for the rest of your life

It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life

It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life

It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life
It's the first day of the rest of your life

Timo Maas /Remix:Placebo

"Για τους δαίμονες μέσα σου"

2009-03-20T21:04:00.012+02:00

FOR YOUR DEMONS

Did you fall into that raven night
With sigh and woe and lonely path ?

This song is for the demons
That haunted you in those loveless lonely nights
And for the shadows that stained your soul
For the echoes of your loss
This song is for your forgiveness
For the sadness I knifed in your heart
For the road that lies ahead
With fear and hope, loss and salvation

Did you wake with a sigh and not a smile, did you ?
Did you hear the ravens woe in this exaulted night ?
This very night

This song is for the demons
That haunted me in those loveless lonely nights
And for the shadows that stained my soul
For the echoes of my loss
This song is for my forgiveness
For the sadness you knifed in my heart
For the road that lies ahead
With fear and hope, loss and salvation

lyrics/music :SATURNUS

Έχεις ξυπνήσει ποτέ λυπημένος....?Το μαξιλάρι ποτισμένο από τα δάκρυά σου...Όσο επανέρχεσαι στην πραγματικότητα,τόσο περισσότερο βαραίνει η καρδιά,κάνοντας το κορμί σου να ιδρώνει μπροστά στο προδιαγραφόμενο τέλος...τα άκρα σου παγωμένα και μουδιασμένα ψάχνουν μάταια να πιαστούν από κάπου....η ελπίδα έχει πεθάνει μέσα σου!!

Δε ζει πια εδώ!!Παρά μόνο σε ένα τόπο μακρινό και σκοτεινό...που δε μπορούν να τον αγγίξουν τα όνειρα σου!!Δεν ήταν ποτέ,βλέπεις,τόσο μεγαλεπήβολα...ίσως και να φταις...ίσως και να σου την έμαθαν έτσι τη ζωή...κι έτσι να θέλησες εσύ να τη ζήσεις!!

Δεν έχει σημασία πια...Τίποτε δε μπορεί να αλλάξει αυτό που έχεις γίνει...
Κανένα ψέμα δεν είναι ικανό να σκεπάσει αυτό που μπορούν πλέον να κοιτάζουν τα "γυμνά" σου μάτια...."Τυφλά" ήταν τόσο καιρό,κρυμμένα πίσω από "άδειες" υποσχέσεις,οι οποίες σε οδηγούσαν σε έναν ασφαλή,μα τόσο λάθος προορισμό...Και τις είχες τόσο ανάγκη αυτές τις υποσχέσεις...σαν εθισμένος από χρόνια τώρα,χαμένος μέσα τους,πράττοντας άλογα και χωρίς κάποια συναίσθηση...

Κι όμως...ένα χέρι να σε αρπάξει μακριά από αυτά δε βρέθηκε...αντιθέτως...πάρα πολλά ήταν αυτά που θέλησαν να σε σπρώξουν ακόμα πιο χαμηλά...τόσο ώστε να μην έχεις τη δύναμη να σταθείς στα πόδια σου ξανά...Ήταν χέρια "φιλικά"...υπεράνω πάσης υποψίας...ποτέ δεν περίμενες ότι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο σε σένα...ποτέ!!!...όχι σε εσένα!!!

...παρόλα αυτά στα μάτια τους μπόρεσες να διακρίνεις σημάδια ηδονής και ευχαρίστησης βλέποντας σε να σέρνεσαι ως το τελευταίο...σκαλί της αξιοπρέπειας σου...

Μη σε νοιάζει φίλε μου...μαζί θα τα περάσουμε όλα...για άλλη μια φορά!!!

Nikos V.

"Κάνει...πάρτυ το AIDS στην Ουάσινγκτον!!"

2009-03-17T19:41:00.003+02:00

Διαστάσεις επιδημίας έχει πάρει η ασθένεια του AIDS στην Ουάσιγκτον καθώς σύμφωνα με στοιχεία των αμερικανικών υπηρεσιών υγείας,το 3%(!!!) των κατοίκων της πρωτεύουσας ζουν με τον ιό HIV ή έχουν προσβληθεί από AIDS.

Έτσι,σύμφωνα με την έρευνα,η Ουάσινγκτον είναι η πόλη με το μεγαλύτερο αριθμό ασθενών του AIDS στις Ηνωμένες Πολιτείες.Περίπου 3.000 ανά 100.000 κατοίκους, ηλικίας άνω των 12 ετών, είναι θετικά στον ιό HIV ενώ από το 2006 έως το τέλος του 2008 τα κρούσματα του AIDS αυξήθηκαν κατά 22%!!!

Ο ιός HIV μεταδίδεται στην αμερικανική πρωτεύουσα με κάθε δυνατό τρόπο: με σεξουαλικές σχέσεις, με τις σύριγγες από ναρκομανείς και από μητέρες-φορείς στα παιδιά τους.

Χαρακτηριστικό είναι,ότι τα ποσοστά στην Ουάσινγκτον είναι υψηλότερα(!!!) από τη Δυτική Αφρική και ανάλογα με εκείνα στην Ουγκάντα και την Κένυα...

Πηγή:www.sport-fm.gr

"Το πιο τρομακτικό τέρας που υπήρξε στη γη!!"

2009-03-17T19:16:00.004+02:00

Ήταν το τρομερότερο θαλάσσιο πλάσμα που έζησε ποτέ στους ωκεανούς του πλανήτη και μπροστά του ο πιο φοβερός δεινόσαυρος της στεριάς, ο Τυραννόσαυρος Ρεξ, θα φάνταζε άκακος. Ήταν ένας πελώριος πλειόσαυρος-τέρας, τα απομεινάρια του οποίου, ηλικίας 147 εκατ. ετών, ανακαλύφθηκαν από νορβηγούς ερευνητές, στην αρκτική νήσο Σβάλμπαρντ, κοντά στο Βόρειο Πόλο. Του δόθηκε το όνομα "Αρπακτικό Χ", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και τους Times του Λονδίνου.

Η ανακάλυψη έγινε από επιστημονική ομάδα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του πανεπιστημίου του Όσλο, υπό τον καθηγητή παλαιοντολογίας Γιορν Χούρουμ, που βρήκε στο μόνιμα παγωμένο υπέδαφος τουλάχιστον 20.000 τεμάχια, μεταξύ των οποίων σχεδόν όλο το σαγόνι που είχε μήκος πάνω από τρία μέτρα και τα δόντια με μήκος 30 εκατοστά το καθένα. "Είναι ο πιο θηριώδης κυνηγός που έζησε ποτέ. Ένα πραγματικό τουρμπο-αρπακτικό", δήλωσε ο Χούρουμ και είπε ότι με το δάγκωμά του "θα μπορούσε να διαλύσει ένα τζιπ Χάμερ".

Το φονικό δάγκωμα του τρομερού πλειόσαυρου ήταν 11 φορές πιο ισχυρό από αυτό του τρομερού Τυραννόσαυρου, του φόβου και τρόμου των πλασμάτων της στεριάς την εποχή των δεινοσαύρων. Το "Αρπακτικό Χ" μπορούσε να δαγκώσει με ισχύ 72.700 κιλών ανά τετραγωνική ίντσα επιφανείας, έναντι μόλις 6.600 κιλών του Τυραννόσαυρου και 5.500 κιλών των αλιγατόρων που έχουν το πιο δυνατό δάγκωμα σήμερα από όλα τα πλάσματα.

Οι ερευνητές έχουν εκπλαγεί από το μέγεθος του ζώου, που ξεπερνά και αυτόν ακόμα τον Πλειόσαυρο, που είχε επονομαστεί "Το Τέρας" και είχε βρεθεί πέρυσι στην ίδια περιοχή. Το "Αρπακτικό Χ" εκτιμάται ότι είχε μήκος περίπου 15 μέτρα ή και παραπάνω, ενώ ζύγιζε γύρω στους 45 τόνους.

Παρόλα αυτά, από πλευράς μήκους, ήταν μικρότερο από το μεγαλύτερο θαλάσσιο ερπετό που έχει ποτέ βρεθεί, έναν ιχθυόσαυρο μήκους 22,5 μέτρων, που έζησε πριν 210 εκατ. χρόνια, ενώ είχε περίπου το ίδιο μήκος με το μεγαλύτερο απολίθωμα καρχαρία που έχει ποτέ ανακαλυφθεί. Όμως το "Αρπακτικό Χ" ήταν εφοδιασμένο με πολύ μεγαλύτερα δόντια και, σε συνδυασμό με την ικανότητα του να κινείται με τρομερή ταχύτητα χάρη στα πλευρικά πτερύγια του (τόσο στο μπροστινό όσο και στο πίσω μέρος του σώματός του), θα ήταν πολύ πιο φονικός και επικίνδυνος από οποιοδήποτε άλλο γνωστό πλάσμα των θαλασσών.

Οι Νορβηγοί επιστήμονες εκτιμούν ότι το "Αρπακτικό Χ" και "Το Τέρας" πιθανώς ανήκουν στο ίδιο είδος πλειόσαυρων, καθώς μοιάζει η ανατομία, η φυσιολογία και η στρατηγική του κυνηγιού τους. Τομογραφίες του κρανίου του πλειόσαυρου στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου έδειξαν ότι είχε εγκέφαλο ίδιο σε μέγεθος και αναλογίες με αυτόν ενός μεγάλου λευκού καρχαρία, που θεωρείται η "τέλεια φονική μηχανή" της εποχής μας.

Πηγή:www.sigmalive.com

"Παράνομη πλέον η χρήση...κουκούλας"

2009-03-17T16:37:00.003+02:00

Μήπως στη ντουλάπα σας έχετε ρούχα σαν και αυτό εδώ αριστερά??
Καλύτερα σκεφτείτε το,πριν τα φορέσετε ξανά....

"Πρόσθετα μέτρα κατά της χρήσης κουκούλας και απόκρυψης των χαρακτηριστικών προανήγγειλε ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας μετά τη συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής, την Τρίτη. Ανακοίνωσε επίσης τη μείωση της προσωρινής κράτησης.

Στην κυβερνητική επιτροπή, που συνεδρίασε υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, συζητήθηκαν το σωφρονιστικό σύστημα και μέτρα για την προστασία της κοινωνικής ειρήνης.

Ο κ. Δένδιας ανέφερε ότι τα μέτρα που αφορούν το σωφρονιστικό σύστημα είναι εκείνα που έχουν ήδη εξαγγελθεί, ενώ όσον αφορά την προστασία της κοινωνικής ειρήνης, είπε χαρακτηριστικά: «Προβλέπουμε σε σειρά από διατάξεις σαν ιδιαίτερα επιβαρυντική περίπτωση την χρήση της κουκούλας, την απόκρυψη των χαρακτηριστικών».

Και συμπλήρωσε: «Ο Έλληνας πολίτης δεν κρύβει τα χαρακτηριστικά του και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του, ιδίως όταν διαμαρτύρεται». ("...καλά ρε φίλε ποιος είπε όμως ότι ο Έλληνας πολίτης δε φοβάται κάτι απλό...το "κρύο" ας πούμε??")

Πάντως, τα μέτρα δεν έχουν ακόμη εξειδικευθεί."

Πηγή:www.in.gr

Άλλο που δεν ήθελε η αστυνομία!!Ποιος τους κρατάει πλέον??
...τώρα πια αυτό που απομένει είναι να απαγορευθεί στις βιοτεχνίες ενδυμάτων να βγάζουν φούτερ και οτιδήποτε άλλο ρούχο έχει σχέση με κουκούλες,οι οποίες μάλιστα χάνουν την ιδιότητα που είχαν ως τώρα(δηλαδή να προστατεύουν την κεφάλα μας από το κρύο και όποιο άλλο..."καπρίτσιο" του καιρού)και γίνονται άξια ένα "εργαλείο" εγκλήματος στα χέρια(ή μάλλον εις την κεφαλήν)του κάθε πολίτη!!Όσο για...σκουφάκια δεν πιστεύω να γίνεται ούτε λόγος!!"Εκεί μαλάκες,να πεθάνετε από το κρύο!!!"
Λογικά,όπως το φαντάζομαι,πρόβλημα θα έχουν και οι...μουσουλμάνες με τα μαντήλια τους..."μπράβο ωραία τα καταφέρατε και πάλι λεβέντες μου!!!"
Άντε και για να ολοκληρωθεί το..."σόου",προτείνω να συλλαμβάνονται από του χρόνου(γιατί φέτος δεν το πρόλαβαν),όσοι θα παίρνουν μέρος στο "καρναβάλι"!!
...ή μήπως τώρα που το ξανασκέφτομαι πρέπει να απαγορευθούν και οι..."Απόκριες"??

Nikos V.

"Like a thief in the night"

2009-03-15T08:05:00.006+02:00

*As I draw up my breath

And silver fills my eyes

I kiss her still

For she will never rise

On my weak body

Lays her dying hand

Through those meadows of Heaven

Where we ran

Like a thief in the night

The wind blows so light

It was with my tears

They won't dry for many years

Love's golden arrow

At her should have fled

And not Death ebon dart

To strike her dead*

music/lyrics: My dying bride

"Αυτή ήταν η ψυχή μου..."

2009-03-14T17:09:00.005+02:00

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

Σβήνει το φως
από τα μάτια μου
κι όλα όσα έζησα
μπρος μου περνάνε.

Στέκομαι εδώ
στον τελευταίο σταθμό
με όλα όσα αγάπησα
και πήγαν χαμένα.

Δεν μετανιώνω πια
όλα ή τίποτα
δάσος και ερημιά
αυτή ήταν η ψυχή μου,
πάει πια.

Σαν νοσταλγώ
πουλιά με παν μακριά
πόνο δεν νιώθω πια
μόνο θυμάμαι.

Πάντα έλεγες
πως η ζωή είν’ στιγμές
κύμα που σκάει σ’ ακτές
κερί που λιώνει.

Δεν μετανιώνω πια
όλα ή τίποτα
δάσος και ερημιά
αυτή ήταν η ψυχή μου,
πάει πια.

Δεν κόβεται στα δύο η ζωή
είναι ήλιος και μαζί βροχή
κι ούτε για μια αιωνιότητα
δεν θ’ άλλαζα μια μέρα απ’ αυτή,
δεν κόβεται στα δύο η ζωή
είναι κόλαση, παράδεισος μαζί
κι αυτά που έζησα είτε άσχημα
είτε όμορφα ήσαν εγώ κι εσύ.

Δεν κόβεται στα δύο η ζωή
Είναι ήλιος και βροχή μαζί.

Μουσική: ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ
Στίχοι: ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

"Πού είναι ...το ΑΤΜ οέο???"

2009-03-14T16:14:00.003+02:00

Απίστευτο κι όμως αληθινό...ΑΤΜ που βρισκόταν στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Λάρισας,"έκανε φτερά" τα ξημερώματα του Σαββάτου...

"Άγνωστοι(και επίσης άγνωστο το "πώς"!!!)σήκωσαν το βάρους 300(!!!)κιλών μηχάνημα,το οποίο περιείχε το...αξιοσέβαστο ποσό των 114 χιλιάδων ευρώ και εξαφανίστηκαν,χωρίς βέβαια να αντιληφθεί κάποιος κάτι!!!
Τί ποιο συνηθισμένο,από το να βλέπει κανείς τρεις,τέσσερις ανθρώπους,ξημερώματα Σαββάτου,να πηγαίνουν "βόλτα" ένα μηχάνημα ανάληψης χρημάτων μέσα σε ένα νοσοκομείο???

Άντε παιδιά "καλοφάγωτα"...ως την επόμενη φορά!!!

πηγή: www.in.gr

Nikos V.

"Why ...can't it be...mine??"

2009-03-11T15:59:00.003+02:00

Sheets of empty canvas, untouched sheets of clay
Were laid spread out before me as her body once did.
All five horizons revolved around her soul
As the earth to the sun
Now the air I tasted and breathed has taken a turn

Ooh, and all I taught her was everything
Ooh, I know she gave me all that she wore
And now my bitter hands chafe beneath the clouds
Of what was everything.
Oh, the pictures have all been washed in black, tattooed everything...

I take a walk outside
I'm surrounded by some kids at play
I can feel their laughter, so why do I sear?
Oh, and twisted thoughts that spin round my head
I'm spinning, oh, I'm spinning
How quick the sun can drop away

And now my bitter hands cradle broken glass
Of what was everything?
All the pictures have all been washed in black, tattooed everything...

All the love gone bad turned my world to black
Tattooed all I see, all that I am, all I'll be...

I know someday you'll have a beautiful life,
I know you'll be a sun in somebody else's sky, but why
Why, why can't it be, can't it be mine

music/lyrics:Pearl Jam

Έτσι απλά χωρίς σχόλια...
...όποιος κατάλαβε...κατάλαβε!!

Nikos V.

"Οι Ερινύες ενός διαιτητή!!!"

2009-03-10T03:10:00.007+02:00

Απίστευτο συμβάν στο βελγικό πρωτάθλημα:
...ύστερα από υπόδειξη πέναλτι υπέρ της ομάδας της Γάνδης στον σαββατιάτικο αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Τούμπιζε,ο διαιτητής Πέτερ Βερκέκεν παρακάλεσε τον τερματοφύλακα των φιλοξενούμενων να του κάνει μια...χάρη.

"Έκανα λάθος, δεν ήταν πέναλτι. Τώρα όμως είναι αργά. Σε παρακαλώ, απόκρουσέ το(!!!)",είπε "στα κρυφά" ο διαιτητής στον γκολκίπερ της Τούμπιζε Νικολά Αρντουίν,ο οποίος δήλωσε μετά το τέλος του αγώνα:"Δεν μου έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο στην καριέρα μου..."

Τα ριπλέι της τηλεόρασης δείχνουν το διαιτητή να έχει "πιάσει" την κουβεντούλα με τον τερματοφύλακα πριν την εκτέλεση του πέναλτι,όμως το καλύτερο είναι πως στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα,ο διαιτητής παραδέχτηκε το γεγονός ότι η απόφασή του να καταλογίσει το πέναλτι ήταν λανθασμένη...:

"Ομολογώ πως δεν έγινε κανένα φάουλ μέσα στην περιοχή, άρα δεν υπήρχε πέναλτι. Στο γήπεδο όμως, είχα την εντύπωση πως υπήρχε επαφή μεταξύ των δύο παικτών. Μετά το μόνο που έκανα ήταν να ενθαρρύνω τον γκολκίπερ να διορθώσει το λάθος μου, τίποτα άλλο"

Αξίζει να αναφέρω ότι η..."χάρη" που ζήτησε ο "απελπισμένος" διαιτητής από τον "γεμάτο απορία" τερματοφύλακα,δεν έγινε πραγματικότητα,αφού ο δεύτερος δεν κατάφερε να αποκρούσει το πέναλτι και έτσι η Γάνδη νίκησε 2-0...

Πηγή:www.sport24.gr

Αν ήταν τέτοιοι χαρακτήρες οι διαιτητές στην Ελλάδα πάντως,περιστατικά σαν και αυτό θα ήταν τόσο συχνά που θα καταντούσε βαρετό,αν λάβουμε υπόψιν πόσες λανθασμένες περιπτώσεις πέναλτι καταλογίζονται στο ελληνικό πρωτάθλημα!!!!

Nikos V.

"And i hope..that we broke..the silence"

2009-03-09T01:10:00.004+02:00

"Break the silence

But we left the feeling of emptiness
To discover the new doom
Of silence but

I could adore the silence more
And everything is nothing
Solicitude I never thought
I thought it was

Could escape from
My dreams
And heal my wounds

So what we become
So what we become
Is silence, heal me

I hope that we broke the silence..."

[music O. N. Schmid, lyrics Ch. Schmid]

Ανάθεμα τη σιωπή....

"...Μεθύστε!!!"

2009-03-07T00:22:00.003+02:00

Πρέπει να 'σαι πάντα μεθυσμένος. Εκεί είναι όλη η ιστορία: είναι το μοναδικό πρόβλημα. Για να μη νιώθετε το φριχτό φορτίο του Χρόνου που σπάζει τους ώμους σας και σας γέρνει στη γη, πρέπει να μεθάτε αδιάκοπα. Αλλά με τι; Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει. Αλλά μεθύστε.
Και αν μερικές φορές, στα σκαλιά ενός παλατιού, στο πράσινο χορτάρι ενός χαντακιού, μέσα στη σκυθρωπή μοναξιά της κάμαράς σας, ξυπνάτε, με το μεθύσι κιόλα ελαττωμένο ή χαμένο, ρωτήστε τον αέρα, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι, το κάθε τι που φεύγει, το κάθε τι που βογκά, το κάθε τι που κυλά, το κάθε τι που τραγουδά, ρωτήστε τι ώρα είναι, και ο αέρας, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι, θα σας απαντήσουν:
-Είναι η ώρα να μεθύσετε!
Για να μην είσαστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του Χρόνου, μεθύστε, μεθύστε χωρίς διακοπή!
Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει...

...ΜΕΘΥΣΤΕ!!!!

Πεζό ποίημα του Charles Baudelaire...

"I'm not lost...I'm just no more around"

2009-03-04T03:18:00.010+02:00

*Oh life, forgive the tears that I spend for them,
Fire runs through me as I find myself cursed with you.
These uncontrolled emotions rest upon my shoulders
They have banished me,
So I'll banish them....

I mourn about.....
As I see people move away from life, hand in hand with light.
Serene emotions, the beauty of death.
As the monarch of silence invites me,
Every form of silence becomes sound.

Greet me as I visit silently.
I, immortal with a dead heart.
I have become your kingdom.
I haunt to become your sound.
I am not lost.
I'm just no more around....*

Music/lyrics: The Wounded

Τί κι αν πλέον μπήκαμε στην άνοιξη;(...ημερολογιακά τουλάχιστον!)
Μέσα μου νιώθω να έχει φωλιάσει ένας χειμώνας τόσο ψυχρός και τόσο σκοτεινός,ο οποίος έχει κάνει την καρδιά μου να υπολειτουργεί για πολύ καιρό τώρα!Μουδιασμένη όπως είναι,προσπαθεί δειλά δειλά να ταξιδέψει σταγόνες αίματος σε κάθε σημείο του σώματός μου, δίνοντας μου την ευκαιρία να νιώσω το πώς είναι να είσαι ζωντανός(ακόμαα!)Και είναι μια αίσθηση απίστευτα όμορφη...

Δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο τελικά από την ίδια τη ζωή, άσχετα που κάποιες φορές μερικοί από εμάς(τους τύπους που "ζουν τη ζωή τους...κινηματογραφικά" χαχαχα!! Χαρακτηρισμός κι αυτός,ε;"Πάρτε το χαμπάρι...δεν έχετε δικαίωμα στο όνειρο ρεεε!")δυσανασχετούν μαζί της και αρνούνται τις απολαύσεις της.
Πώς να το κάνουμε; Χωρίς λύπη δε θα υπήρχε ευτυχία..δε θα καταλαβαίναμε τη διαφορά...είναι όροι αλληλένδετοι!Kαι η σύγκριση δε γίνεται να μην υπάρξει!

Mη διστάσετε, λοιπόν, να νιώσετε αυτή τη...θλίψη!Θα ανακαλύψετε πτυχές του εαυτού σας που ποτέ δεν είχατε φανταστεί πως υπάρχουν...Περίεργο,έτσι;

Nikos V.

" Minerals: who needs them, who supplies them and how much is there?" by Dr. David Roberts

2009-03-03T21:31:00.004+02:00

Ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Γεωεπιστημόνων και Μηχανικών και η Γεωλογική Ομάδα Τηθύς , σας προσκαλούν στην ομιλία του Dr. David Roberts με θέμα:

"Minerals Who Needs Them, Who Supplies Them and How Much Is There?"

Μέσα στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Γεωεπιστημόνων και Μηχανικών ( EAGE - www.eage.org ), είναι και η διοργάνωση σειράς ομιλιών σε διάφορα πανεπιστήμια της Ευρώπη. Η Γεωλογική Ομάδα Τηθύς, αφού πρώτα ήρθε σε επικοινωνία με την EAGE, και με την στήριξη του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, του Ε.Κ.Π.Α, θα φιλοξενήσει τον φετινό ομιλητή (του Student Lecture Tour) Dr. David Roberts.

Η ομιλία έχει προγραμματιστεί για την Δευτέρα, 9 Μαρτίου , ενώ το ακριβές χρονικό πλάνο διεξαγωγής της, είναι το παρακάτω:

13:30 - 14:30 Δηλώσεις Συμμετοχής - Εγγραφές
14:30 - 15:45 Έναρξη ομιλίας
15:45 - 16:00 Διάλειμμα - καφές
16:00 - 17:15 Συνέχεια ομιλίας
17:15 - 17:30 Ερωτήσεις

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Σεμιναρίων Ορυκτολογίας και θα υπάρξει διάλειμμα για καφέ και συζήτηση.

Όσοι επιθυμούν να παρακολουθήσουν την ομιλία, παρακαλούνται να δηλώσουν την συμμετοχή τους, στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση της EAGE, μόλις προστεθεί η ομιλία στο πλάνο του Student Lecture Tour. Περισσότερες πληροφορίες στην σελίδα του EAGE.
http://www.eage.org/students/index.php?evp=1130&ActiveMenu=7&Opendivs=s3,s4
Εγγραφές θα πραγματοποιούνται και στην Αίθουσα Σεμιναρίων, μια ώρα πριν την καθορισμένη έναρξη της ομιλίας.

Όσοι το επιθυμούν μπορούν επίσης να αποστείλουν τα στοιχεία τους, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στους διοργανωτές (μέλη Τηθύος) που θα αναλάβουν για την περαιτέρω ενημέρωση της EAGE για την συμμετοχή τους.

Τέλος θα θέλαμε να παρακαλέσουμε, όλους όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν την ομιλία, να επικοινωνήσουν με τα οργανωτικά μέλη της Τηθύος, ώστε να γνωρίζουμε τον όγκο του έντυπου υλικού που θα πρέπει να προετοιμαστεί για να είναι διαθέσιμος στις 9 Μαρτίου. Ένα απλό email με το ονοματεπώνυμο σας και ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, σε μια από τις παρακάτω διευθύνσεις θα μας βοηθήσει να έχουμε έτοιμο τον φάκελο με την παρουσίαση τυπωμένη αλλά και να διαμορφώσουμε μια εικόνα, του συνολικού αριθμού ατόμων που θα συμμετάσχει.

Ο έρωτας... «δεν θέλει τον Γερμανό του»

2009-02-28T04:15:00.003+02:00

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα τελευταίας έρευνας ,οι Γερμανοί προτιμούν να συζητούν για το θάνατο και τις διάφορες ασθένειες,τους αρέσει να κουτσομπολεύουν αλλά μην τολμήσει κανείς και τους μιλήσει για...σεξ!!Μακριά από αυτό!!!Το απεχθάνονται!!!

Οι προτιμήσεις των βόρειων εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση καταγράφονται μέσα από τα αποτελέσματα δημοσκόπησης, η οποία καταδεικνύει ότι το σεξ στις συζητήσεις τους είναι μάλλον ανύπαρκτο.Μάλιστα σε ένα ποσοστό που αγγίζει το 64% οι Γερμανοί αποφεύγουν να το θίγουν επειδή ελάχιστα τους ενδιαφέρει!!!

www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=4504596

Αυτά ακούν οι Ελληνάρες τώρα και τρίβουν ...τα χέρια τους!!