"Διάφανα Κρίνα - Το τέλος μιας εποχής...."

Δε θα ήθελα να αναφερθώ καθόλου στα αίτια της διάλυσης του αγαπημένου μου συγκροτήματος και προσωπικά εμένα δε με ενδιαφέρει...(αυτό είναι ζήτημα των παιδιών)

Το μόνο που θα ήθελα να πω είναι, ότι είμαι συγκλονισμένος από τη στιγμή που το έμαθα και επίσης ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τις στιγμές και τα συναισθήματα που μου χαρίσατε όλα αυτά τα χρόνια...
________________________________________________________________________________________________________________________

Η ανακοίνωση από την επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος:

“Μονάχα η ομορφιά μένει κι υπογραμμίζει τη διαφορά μας” - ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

Καταρχάς, ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα τεράστιο συγνώμη.

Το ευχαριστώ είναι για την αμέριστη συμπαράστασή σας - ηθική και υλική - όλα αυτά τα χρόνια.
Ανεξάρτητα από τις όποιες ικανότητες μπορεί να είχαμε είτε ως μεμονωμένες οντότητες είτε ως δημιουργικό σύνολο, η αλήθεια είναι ότι χωρίς εσάς δεν θα ήμασταν τίποτα.
Η συγνώμη είναι γιατί το τέλος μας δεν ήταν αντάξιο της μέχρι τώρα πορείας μας κι αυτό μας αφήνει μια πίκρα.
Όμως, ξέρετε, καμιά φορά ο ηθικός ξεπεσμός, η βία και η μοχθηρότητα δεν αφήνουν χώρο για διαπραγματεύσεις. Κι έτσι ξαφνικά,πέφτει η αυλαία. Και αυτό είναι όλο.


Εσείς κοιτάξτε να διαφυλάξετε στο μυαλό και στην καρδιά σας το μικρό μας κληροδότημα - τίποτε άλλο δεν έχουμε - τη μουσική και τους στίχους μας, που τώρα πια σας ανήκει ολοκληρωτικά.
Και να μη στεναχωριέστε γιατί ό,τι εκτινάχθηκε με τέτοιο πάθος δε μπορεί να σβήσει εύκολα κι ας χάθηκε.
Τέλος της ιστορίας.

Τώρα τα παιδάκια θα αποσυρθούν στον παιδότοπό τους για να παίξουν με τα λέγκο τους και σε λίγο καιρό, όταν θα βγουν από εκεί, να είστε σίγουροι ότι θα έχουν καινούργιες ιστορίες να διηγηθούν και όμορφα οικοδομήματα να επιδείξουν.
Να προσέχετε τους εαυτούς σας και να θυμάστε καλά στην πορεία της ζωής σας τούτη τη φράση του Μάρκου Αυρήλιου ”ο καθένας αξίζει όσο αξίζουν αυτά για τα οποία φροντίζει”.

Η ομορφιά θα θριαμβεύσει. Μας προσμένουν οι μεγάλοι, οι απέραντοι δρόμοι.
Θα τα πούμε στη σκηνή.

Οι ταπεινοί σας σύντροφοι

ΤΑΣΟΣ ΜΑΧΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΡΔΗΣ, ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΟΔΟΣΤΟΓΛΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

www.diafanakrina.info/sitegr/
__________________________________________________________________________________________________________





Τίποτε... άλλο.

Today is a 'doomy' day

THE CRY OF MANKIND

You can't expect to see him and survive
You'll swallow his tongue of thorns
His mouth, dripping with flies
In his glorious kingdom of fire
But I believe he wept
I will make them all lie down
Down where hope lies dying
With lust, you're kicking mankind to death
We live and die without hope
You tramp us down in a river of death
As I stand here now, my heart is black
I don't want to die a lonely man
This is a weary hour
This is a weary hour


music/lyrics:My dying bride

"A dawn without God"

WITHOUT GOD

"Human Birds Watch the Sky
Where Dark formations sail
Infecting the area of God
"JHVA ELOHIM METH"

I am God creator of Life
I am God Enchanter of Death
Death - that now marks you
Life - that slowly pass away

Screams of fear, dismembering the wind
Helpless souls drowning in Pain
But storms of dawn...
A dawn without God

My spirit filled with hate sets free
The force of the Golden Dawn
Without God
Entomb your fear

The spirit is free
Jhva Elohim Meth
Satan laughs
Jhva Elohim Meth

I raise my fist
To the sky
Swear the Ancient oath of Black
The lambs shall bleed
Eternally bleed
God is Dead and shall forever be..."


music/lyrics: Katatonia

Sentient

"Distractions from the truths we dare not face...
At the edge of the universe, there are a million angels..." (Anathema)






Aφιερωμένο για τα θύματα του σεισμού, στην ιταλική πόλη Λακουίλα. Δεν το χωράει ο νους, πόσο εύκολα και αιφνιδιαστικά μπορεί να σταματήσει ετούτο εδώ το πανηγύρι που λέγεται... ζωή.

Αυτή ήταν η ψυχή μου...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

Σβήνει το φως
από τα μάτια μου
κι όλα όσα έζησα
μπρος μου περνάνε.

Στέκομαι εδώ
στον τελευταίο σταθμό
με όλα όσα αγάπησα
και πήγαν χαμένα.

Δεν μετανιώνω πια
όλα ή τίποτα
δάσος και ερημιά
αυτή ήταν η ψυχή μου,
πάει πια.
Σαν νοσταλγώ
πουλιά με παν μακριά
πόνο δεν νιώθω πια
μόνο θυμάμαι.

Πάντα έλεγες
πως η ζωή είν’ στιγμές
κύμα που σκάει σ’ ακτές
κερί που λιώνει.

Δεν μετανιώνω πια
όλα ή τίποτα
δάσος και ερημιά
αυτή ήταν η ψυχή μου,
πάει πια.

Δεν κόβεται στα δύο η ζωή
είναι ήλιος και μαζί βροχή
κι ούτε για μια αιωνιότητα
δεν θ’ άλλαζα μια μέρα απ’ αυτή,
δεν κόβεται στα δύο η ζωή
είναι κόλαση, παράδεισος μαζί
κι αυτά που έζησα είτε άσχημα
είτε όμορφα ήσαν εγώ κι εσύ.

Δεν κόβεται στα δύο η ζωή
Είναι ήλιος και βροχή μαζί.


Μουσική: ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ
Στίχοι: ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μεθύστε...

Πρέπει να 'σαι πάντα μεθυσμένος. Εκεί είναι όλη η ιστορία: είναι το μοναδικό πρόβλημα. Για να μη νιώθετε το φριχτό φορτίο του Χρόνου που σπάζει τους ώμους σας και σας γέρνει στη γη, πρέπει να μεθάτε αδιάκοπα. Αλλά με τι; Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει. Αλλά μεθύστε.
Και αν μερικές φορές, στα σκαλιά ενός παλατιού, στο πράσινο χορτάρι ενός χαντακιού, μέσα στη σκυθρωπή μοναξιά της κάμαράς σας, ξυπνάτε, με το μεθύσι κιόλα ελαττωμένο ή χαμένο, ρωτήστε τον αέρα, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι, το κάθε τι που φεύγει, το κάθε τι που βογκά, το κάθε τι που κυλά, το κάθε τι που τραγουδά, ρωτήστε τι ώρα είναι, και ο αέρας, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι, θα σας απαντήσουν:
-Είναι η ώρα να μεθύσετε!
Για να μην είσαστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του Χρόνου, μεθύστε, μεθύστε χωρίς διακοπή!
Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει...

...ΜΕΘΥΣΤΕ!!!!

Πεζό ποίημα του Charles Baudelaire...